ACT

22 tháng 5 năm 2003

về bảo hiểm bắt buộc, Quỹ Bảo hiểm

Bảo lãnh và Cục Ba Lan ô tô bảo hiểm

Chương 1

Những quy định chung

Điều 1

Đạo luật định nghĩa:

1) Các quy tắc để ký kết và thực hiện hợp đồng bảo hiểm bắt buộc

trách nhiệm của xe có động cơ,

bảo hiểm bắt buộc trách nhiệm pháp lý cho nông dân

trang trại sở hữu và bảo hiểm bắt buộc của các tòa nhà

bao gồm trong trang trại từ lửa và khác

ngẫu nhiên

2) các nghĩa vụ để xác minh sự tuân thủ với các hợp đồng bảo hiểm,

nêu tại khoản 1, và hậu quả của việc không tuân thủ nghĩa vụ này,

3) các nguyên tắc cơ bản cần được đáp ứng khác hơn so với những người nêu tại khoản 1,

hợp đồng bảo hiểm bắt buộc,

4) các nhiệm vụ và quy định của Quỹ bảo lãnh bảo hiểm

'Văn phòng Doanh nghiệp bảo hiểm ô tô Ba Lan.

Điều 2

Điều khoản sử dụng trong Đạo luật có nghĩa là:

1) Văn phòng quốc gia - tổ chức của các công ty bảo hiểm trên lãnh thổ của

các quốc gia đang hoạt động trong lĩnh vực bảo hiểm

trách nhiệm bảo hiểm xe

cơ khí;

2) xây dựng hình thành một phần của một trang trại - một tác phẩm

trên bề mặt của 20 m2 theo quy định tại Điều. 3 điểm 2 của Đạo luật ngày 07 Tháng Bảy

1994 - Luật Xây dựng (OJ năm 2000 số 106, pos Trong năm 1126, được sửa đổi.

sửa đổi) [1], thuộc sở hữu của người nông dân.

3) Sổ đăng ký trung tâm của xe có động cơ - trung tâm đăng ký lái xe theo quy định tại

Các bài viết. 80a-80e của các Đạo luật ngày 20 tháng Sáu năm 1997 - Luật Giao thông đường bộ

(OJ năm 2003 số 58, pos 515.);

4) một trang trại có diện tích đất nông nghiệp, đất ao và

phân loại là sử dụng đất nông nghiệp cho các tòa nhà,

vượt quá tổng diện tích là 1,0 ha, nếu nó được thực hiện đầy đủ

hoặc một phần của một thuế nông nghiệp, và diện tích đất như vậy và

đất đai, bất kể bề mặt của nó, nếu nó được thực hiện trên

Sản xuất nông nghiệp, mà là một bộ phận đặc biệt theo quy định của

thuế thu nhập cá nhân;

5) Ủy ban Khiếu nại - Ủy ban Khiếu nại từ

thiệt hại gây ra bởi quân đội nước ngoài, do Bộ trưởng bổ nhiệm

Quốc phòng theo Đạo luật ngày 23 tháng 9 năm 1999 về các nguyên tắc của

giá của quân đội nước ngoài trên lãnh thổ Ba Lan và các quy tắc

phong trào của họ thông qua lãnh thổ này (OJ No 93, pos 1063.);

6) cơ quan giám sát - Ủy ban Bảo hiểm và các quỹ lương hưu

quy định trong Đạo luật của 22 tháng năm 2003 về giám sát bảo hiểm và

hưu trí và Thanh Tra Bảo hiểm (Luật số ..., mục ....);

7) bồi thường cơ thể - cơ quan chịu trách nhiệm giải quyết khiếu nại

nạn nhân của hợp đồng bảo hiểm bắt buộc được đề cập trong

Các bài viết. 4, đoạn 1, từ các sự kiện xảy ra trong lãnh thổ

Nước thành viên Liên minh châu Âu khác hơn so với nơi cư trú

nạn nhân, và lãnh thổ của nước thứ ba, và phát sinh trong kết nối

sử dụng xe cơ giới bảo hiểm và đăng ký tại

Nước thành viên Liên minh châu Âu;

8) Trung tâm thông tin - trung tâm thu thập thông tin về hợp đồng

xe trách nhiệm bắt buộc

cơ khí và thông tin về các đại diện của tuyên bố

thành lập bảo hiểm;

9) các nước thứ ba - Nhà nước không thành viên của Liên minh

Liên minh châu Âu, có văn phòng quốc gia là một thành viên của một xanh

Điều lệ;

10) chiếc xe:

a) một xe cơ giới, máy kéo, động cơ và trailer theo quy định tại

quy định của Đạo luật - Luật Giao thông đường bộ

b) chiếc xe Motorless trong ý nghĩa của Luật - Luật Giao thông

đường bộ, trừ xe di chuyển chậm trong sở hữu của

nông dân với một trang trại và được sử dụng trong kết nối với

sở hữu của trang trại;

11) Lịch sử xe:

a) một chiếc xe lịch sử như quy định trong Đạo luật - Luật Giao thông

đường bộ,

b) chiếc xe đã nhập vào hàng tồn kho của các cuộc triển lãm theo quy định của

Kế toán tài sản văn hóa trong các bảo tàng,

c) một chiếc xe có ít nhất 40 năm,

d) một chiếc xe có ít nhất 25 tuổi và xem xét được uỷ quyền

thẩm định ô tô cho một chiếc xe có một duy nhất hoặc đặc biệt

quan trọng đối với tài liệu lịch sử về xe;

12) nông dân - một nhân nắm giữ hoặc là współposiadaniu

trang trại;

13) trận động đất tự nhiên, ngắn gọn, sắc nét sốc (hoặc loạt)

đất đai, xây dựng dưới mặt đất và sóng tuyên truyền dưới hình thức

từ các trung tâm địa chấn (tâm chấn), trên bề mặt,

nơi mà các rung động mạnh nhất, trong việc xác định sức mạnh của trận động đất

sử dụng quy mô độ lớn (Richter quy mô);

14) giới hạn bảo hiểm trách nhiệm bảo hiểm

chủ sở hữu xe cơ giới, bao gồm một khoảng thời gian 30 ngày kể từ ngày

biên giới đi qua Cộng hòa Ba Lan, có hợp đồng

ký kết với bảo hiểm ở biên giới của nước Cộng hoà Ba Lan

Trường hợp chủ xe cơ giới đăng ký

ở nước ngoài, đi vào lãnh thổ Ba Lan đã không

trách nhiệm bảo hiểm xe

cơ khí;

15) Hiệp định thống nhất giữa các quốc gia Bureaux - Quy định về thủ tục -

Quy định thông qua ngày 30 tháng 5, 2002 do Đại hội của Hội đồng

Văn phòng cho xác định các mối quan hệ giữa các văn phòng quốc gia;

16) đã ký một thỏa thuận giữa các quốc gia Bureaux - Tour

quốc gia, đã ký kết một thỏa thuận liên quan đến việc giải quyết các khiếu nại phát sinh

các phong trào quốc tế của xe có động cơ, theo quy định của

Jednolitego Porozumienia między Biurami Narodowymi – Regulaminu

Wewnętrznego;

17) Zielona Karta – międzynarodowy certyfikat ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, wystawiony w imieniu biura

narodowego.

Art. 3.

1. Ubezpieczeniem obowiązkowym jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej

podmiotu lub ubezpieczenie mienia, jeżeli ustawa lub ratyfikowana przez

Rzeczpospolitą Polską umowa międzynarodowa nakłada obowiązek zawarcia umowy

ubezpieczenia.

2. Jeżeli ryzyko objęte obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej,

w rozumieniu przepisów ustawy, jest umiejscowione w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, do tego ubezpieczenia stosuje się przepisy ustawy.

Art. 4.

Ubezpieczeniami obowiązkowymi są:

1) ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów

mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, zwane

dalej “ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych”,

2) ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania

gospodarstwa rolnego, zwane dalej “ubezpieczeniem OC rolników”,

3) ubezpieczenie budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od ognia

i innych zdarzeń losowych, zwane dalej “ubezpieczeniem budynków

rolniczych”,

4) ubezpieczenia wynikające z przepisów odrębnych ustaw lub umów

międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, nakładających

na określone podmioty obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia.

Art. 5.

1. Ubezpieczający zawiera umowę ubezpieczenia obowiązkowego z wybranym zakładem

ubezpieczeń, wykonującym działalność ubezpieczeniową w zakresie tego

ubezpieczenia.

2. Zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe nie może

odmówić zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego.

3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze

rozporządzenia, rodzaj i zakres dokumentu potwierdzającego spełnienie

obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, uwzględniając w

szczególności rodzaj ubezpieczenia obowiązkowego.

Art. 6.

Umowę ubezpieczenia obowiązkowego zawartą z naruszeniem przepisów ustawy oraz

odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych wprowadzających obowiązek

ubezpieczenia, uważa się za zawartą zgodnie z tymi przepisami, z zastrzeżeniem

art. 10 ust. 1.

Art. 7.

Umowa ubezpieczenia obowiązkowego określa sumę gwarancyjną lub sumę

ubezpieczenia stanowiącą górną granicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Điều 8

1. Taryfy oraz wysokość składek ubezpieczeniowych za ubezpieczenia obowiązkowe

ustala zakład ubezpieczeń.

2. Zakład ubezpieczeń przedstawia organowi nadzoru informacje o taryfach

składek ubezpieczeniowych za ubezpieczenia obowiązkowe, o których mowa w art.

4 pkt 1-3, i podstawach ich ustalania.

3. Informacja, o której mowa w ust. 2, powinna zawierać w szczególności analizę

szkodowości oraz kosztów obsługi ubezpieczenia uzasadniającą wprowadzenie

każdorazowej zmiany w taryfie.

Điều 9

1. Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje

odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za

szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub

nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub

właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków.

2. Umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje

również szkody wyrządzone umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa

ubezpieczającego lub osób, za które ponosi on odpowiedzialność, z

zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie lub w umowie międzynarodowej.

Art. 10.

1. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej uważa się

za spełniony, jeżeli umowa została zawarta zgodnie z przepisami ustawy albo

odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych wprowadzających obowiązek

ubezpieczenia, z sumą gwarancyjną nie niższą niż minimalna suma gwarancyjna

ustalona dla danego ubezpieczenia.

2. Ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia można

dochodzić przed sądem powszechnym.

Art. 11.

Obowiązkowymi ubezpieczeniami, o których mowa w art. 4 pkt 4, jest objęta

odpowiedzialność cywilna podmiotów objętych ubezpieczeniem, za szkody wyrządzone

przy wykonywaniu czynności, wykonywaniu zawodu albo prowadzeniu działalności lub

będące następstwem wad produktu, określona w ustawie wprowadzającej dany

obowiązek lub umowie międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.

Art. 12.

1. Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń trwa przez okres wskazany w umowie i

kończy się z upływem ostatniego dnia tego okresu, z zastrzeżeniem wyjątków

określonych w ustawie.

2. W przypadku opłacania składki ubezpieczeniowej w ratach, niezapłacenie przez

ubezpieczonego lub ubezpieczającego raty składki w terminie oznaczonym przez

bảo hiểm, không gây ra công ty trách nhiệm hữu chấm dứt

bảo hiểm.

Điều 13

Đầu tiên Cam kết bảo hiểm thanh toán bồi thường hoặc lợi ích

bảo hiểm bắt buộc theo quyết định của chủ sở hữu của một đơn kiện

Hợp đồng bảo hiểm như là một kết quả của những phát hiện của nó, kết luận giải quyết hoặc

cuối cùng tòa án phán quyết.

Thứ hai Bảo hiểm bắt buộc trách nhiệm dân sự bồi thường

được thanh toán trong giới hạn trách nhiệm của các thực thể

bảo hiểm, nhưng không cao hơn số tiền số tiền bảo lãnh cố định

trong hợp đồng.

Thứ ba Bảo hiểm bắt buộc bồi thường tài sản được thanh toán trong số tiền

tương ứng với số tiền thiệt hại, nhưng không nhiều hơn số tiền bảo hiểm

cố định trong hợp đồng.

Điều 14

Đầu tiên Cam kết bảo hiểm trách nhiệm bồi thường trong thời hạn 30 ngày kể từ ngày

trình của nạn nhân hoặc thông báo cho người thụ hưởng của chấn thương.

Thứ hai Trong trường hợp một lời giải thích trong khoảng thời gian nêu tại khoản. 1,

cần thiết để thiết lập trách nhiệm bảo hiểm các trường hợp

hoặc số tiền thiệt hại, nó là không thể, tiền bồi thường

trong thời hạn 14 ngày kể từ ngày thẩm định

giải thích về những trường hợp này nó là có thể nhưng không muộn hơn trong vòng

90 ngày, kể từ ngày được thông báo mất, trừ khi việc xác định

trách nhiệm bảo hiểm hoặc số tiền bồi thường phụ thuộc vào

chờ thủ tục tố tụng hình sự hoặc dân sự. Thời hạn nêu tại

đoạn. 1, công ty bảo hiểm phải thông báo bằng văn bản lý do cho chủ sở hữu

không có khả năng để đáp ứng yêu cầu bồi thường của mình trong toàn bộ hoặc một phần, cũng như

trong vị trí cuối cùng giả định liên quan đến khiếu nại

thẩm quyền, và phải nộp phần không thể tranh cãi của bồi thường.

Thứ ba Nếu bồi thường là không có sẵn hoặc được cấp trong một số tiền khác nhau hơn

quy định trong yêu cầu, cam kết bảo hiểm để thông báo

bằng văn bản cho người khiếu nại trong thời hạn nêu tại khoản. 1

hoặc 2, cho biết hoàn cảnh và cơ sở pháp lý cho

toàn bộ hoặc một phần từ chối bồi thường, cũng như

lý do tại sao nó lại từ chối sự tín nhiệm trong các trường hợp của cuộc điều tra

lớn lên bởi người yêu cầu bồi thường. Thư bảo hiểm

nên bao gồm chỉ dẫn về khả năng khắc phục

tư pháp xem xét.

4 Nếu trong thời hạn nêu tại khoản. 1 hoặc 2, doanh nghiệp bảo hiểm không

xác định hiệu lực của hợp đồng bảo hiểm bắt buộc được đề cập trong nghệ thuật. 4 điểm

1 và 2, người chịu trách nhiệm về những thiệt hại, nó là thích hợp để bồi thường

Quỹ bảo lãnh bảo hiểm, được xác định trong phần

7 Trong trường hợp Quỹ Bảo hiểm bảo lãnh

trách nhiệm bảo hiểm, Quỹ Bảo hiểm bảo lãnh

xuất phát từ một hoàn bảo hiểm thanh toán bồi thường.

5 Cam kết bảo hiểm có nghĩa vụ để cho phép các nạn nhân hoặc được uỷ quyền

thông tin và các tài liệu đã ảnh hưởng đến việc xác định trách nhiệm

bảo hiểm và số tiền thiệt hại. Những người này có thể yêu cầu bằng văn bản

xác nhận của bảo hiểm của thông tin hoặc

cho phép thực hiện và xác nhận các bản sao bảo hiểm

chia sẻ tài liệu, với chi phí để làm cho các hoạt động này

tính phí để người yêu cầu hoạt động như vậy.

Điều 15

Đầu tiên Trong giới hạn bảo lãnh trách nhiệm bảo hiểm bắt buộc

dân sự hoặc hạn bảo hiểm bắt buộc

Bảo hiểm tài sản là cần thiết để thanh toán các hợp đồng bảo hiểm,

được minh chứng bởi các hoàn cảnh của sự kiện, các chi phí phát sinh để ngăn chặn

tăng thiệt hại.

Thứ hai Trong giới hạn bảo lãnh trách nhiệm bảo hiểm bắt buộc

người giữ chính sách bảo hiểm trách nhiệm dân sự có nghĩa vụ trả

chi phí cần thiết của quốc phòng trong tố tụng hình sự và các chi phí của đại diện pháp lý

thủ tục tố tụng dân sự, thực hiện tại hướng hoặc với sự đồng ý của nhà máy

bảo hiểm.

Điều 16

Đầu tiên Trong trường hợp của một sự kiện được bảo hiểm bởi bảo hiểm bắt buộc,

Điều. 4, mục 1-3, một người tham gia trong nó, có liên quan cho các đoạn văn. 2,

có nghĩa vụ:

1) tiến hành mọi biện pháp để đảm bảo an toàn trong

cảnh, các nỗ lực để giảm bớt ảnh hưởng của sự kiện và

cung cấp trợ giúp y tế cho các nạn nhân, cũng như

khả năng bảo vệ tài sản của nạn nhân,

2) ngăn chặn, nếu có thể, làm tăng thiệt hại,

3) ngay lập tức thông báo cho cảnh sát về vụ việc, đặc biệt

tai nạn thương vong, tai nạn trong các trường hợp

tăng lên một giả định rằng hành vi phạm tội đã được cam kết, trong

đặc biệt là hành vi phạm tội hoặc gây nguy hiểm cho sự an toàn của đường

đường người sử dụng.

Thứ hai Trong trường hợp của một sự kiện được bảo hiểm bởi bảo hiểm bắt buộc,

nêu tại Điều. 4 1-3 điểm, tham gia trong người được bảo hiểm bởi điều này

bảo hiểm cũng được yêu cầu:

1) cung cấp cho những người tham gia khác trong các sự kiện của các thông tin cần thiết

cần thiết để xác định các cam kết bảo hiểm, bao gồm một dấu hiệu của

dữ liệu về hợp đồng bảo hiểm,

2) ngay lập tức thông báo sự kiện bảo hiểm, cung cấp

ông giải thích cần thiết, và giao tiếp thông tin của họ.

Thứ ba Người có trách nhiệm được bao phủ bởi bảo hiểm bắt buộc và

nguyên đơn phải nộp một cam kết

bảo hiểm, Quỹ bảo lãnh bảo hiểm hoặc Văn phòng Ba Lan

Văn phòng của động cơ doanh nghiệp bảo hiểm có bằng chứng của vụ việc và thiệt hại

và giúp họ xác định các trường hợp sự cố và mức độ thiệt hại,

cũng cung cấp hỗ trợ trong việc điều tra bảo hiểm,

Quỹ bảo hiểm bảo lãnh và Cục bảo hiểm ô tô Ba Lan

Truyền thông tuyên bố chống lại thủ phạm.

Điều 17

Nếu người được bảo hiểm bắt buộc trách nhiệm dân sự, hoặc

nguyên đơn, với các hành vi sai trái cố ý hoặc do cẩu thả, không

tuân thủ các nghĩa vụ quy định tại Điều. 16, và điều này ảnh hưởng đến việc xác định

sự tồn tại hoặc mức độ trách nhiệm pháp lý hoặc tăng

mức độ thiệt hại, bảo hiểm có thể yêu cầu hoàn trả của những người này

bồi thường trả cho chủ sở hữu hoặc giới hạn thanh toán cho người

bồi thường. Gánh nặng của sự kiện chứng minh biện minh cho sự trở lại của thành lập

bảo hiểm bồi thường thiệt hại hoặc hạn chế thiệt hại, dựa trên

công ty bảo hiểm.

Điều 18

Đầu tiên Thông báo và báo cáo, kết nối với các hợp đồng bảo hiểm

bắt buộc, được nêu tại Điều. 4 điểm 1-3, được cung cấp bởi các bên.

Hiệp định phải được lập thành văn bản và chuyển giao với bằng chứng về

nhận hoặc gửi bằng thư đăng ký.

Thứ hai Nếu chủ xe cơ giới, người nông dân hay chủ sở hữu của tòa nhà đã thay đổi

địa chỉ hoặc địa điểm kinh doanh và không thông báo cho các cam kết bảo hiểm, thông báo

hoặc báo cáo gửi các công ty bảo hiểm bằng thư đăng ký,

cuối cùng được biết địa chỉ hoặc chủ sở hữu đăng ký của xe cơ giới, người nông dân hoặc

chủ sở hữu của tòa nhà, có hiệu lực pháp luật kể từ thời điểm khi đến

nó đã không thay đổi địa chỉ trụ sở chính.

Điều 19

Đầu tiên Các nạn nhân kết nối với một sự kiện được bảo hiểm theo hợp đồng bảo hiểm

trách nhiệm dân sự bắt buộc có thể khẳng định tuyên bố trực tiếp

từ một công ty bảo hiểm. Khiếu nại có trách nhiệm thông báo cho các công ty bảo hiểm

ngay lập tức bảo hiểm.

Thứ hai Nạn nhân có thể tìm kiếm sự bồi thường trực tiếp từ bảo hiểm

Quỹ bảo lãnh trong các trường hợp nêu tại Điều. Khoản 98. 1 và 2

Thứ ba Nạn nhân có thể tìm kiếm sự bồi thường trực tiếp từ Văn phòng Ba Lan

Doanh nghiệp bảo hiểm trong các trường hợp nêu tại Điều. 123 điểm

1, 2 và 5

Điều 20

Đầu tiên Một hành động trên một khiếu nại phát sinh từ hợp đồng bảo hiểm bắt buộc hoặc

bao gồm cả khiếu nại theo bảo hiểm này có thể được mang bởi

các quy định chung, trước khi tòa án nơi

cư trú của nạn nhân hoặc chủ sở hữu của hợp đồng

bảo hiểm.

Thứ hai Trong thủ tục tố tụng tòa án bồi thường thiệt hại được bảo hiểm

công ty trách nhiệm hữu bắt buộc là một bên là cần thiết

bảo hiểm. Nguyên tắc này áp dụng đối với Quỹ Bảo hiểm

Bảo lãnh và Cục Doanh nghiệp bảo hiểm 'Ba Lan Motor.

Điều 21

Đầu tiên Sự hài lòng hoặc công nhận bởi một người được bảo hiểm bởi bảo hiểm bắt buộc

trách nhiệm đề cập đến trong nghệ thuật. 4 điểm 1 và 2, yêu cầu bồi thường cho

sửa chữa thiệt hại do mình gây ra, không có hiệu lực pháp luật

bảo hiểm, Văn phòng bảo hiểm ô tô Ba Lan,

đã không được sự đồng ý trước của họ.

Thứ hai Việc công nhận yêu cầu bồi thường thiệt hại gây ra bởi những người có

Điều. Khoản 98. 1 điểm 2, không có hiệu lực pháp luật

Quỹ bảo hiểm bảo lãnh, mà ông đã không trước đây

sự đồng ý.

Điều 22

Đầu tiên Đối với hợp đồng bảo hiểm bắt buộc, trong trường hợp không được bảo hiểm bởi Đạo luật,

các quy định của Bộ luật Dân sự.

Thứ hai Đối với hợp đồng bảo hiểm bắt buộc, được gọi trong nghệ thuật. 4 điểm

4, một phạm vi chi tiết của bảo hiểm, thời hạn nghĩa vụ của bảo hiểm

và số tiền tối thiểu bảo hiểm quy định tại các quy định riêng.

Thứ ba Các quy tắc kiểm soát việc thực hiện nghĩa vụ ký kết một hợp đồng bảo hiểm

bắt buộc, được nêu tại Điều. 4 điểm 4, và hậu quả của mình

không xác định pháp luật riêng biệt hoặc các hiệp định quốc tế áp đặt

bảo hiểm nghĩa vụ.

Chương 2

TPL bảo hiểm của xe có động cơ

Điều 23

Đầu tiên Chủ xe cơ giới là cần thiết để ký kết bắt buộc

TPL bảo hiểm trách nhiệm xe cơ giới

sử dụng xe cơ giới thuộc sở hữu của anh ta.

Thứ hai Các quy định về bảo hiểm bắt buộc trách nhiệm hữu xe

cơ khí cũng được áp dụng cho chủ sở hữu, hoặc lái xe

cơ khí, trước khi đăng ký của nó, cũng như chủ sở hữu hoặc

lái xe một chiếc xe đăng ký ở nước ngoài, không được uỷ quyền để di chuyển trên

Lãnh thổ Ba Lan và chủ sở hữu hoặc người điều khiển

xe lịch sử, kể từ khi giới thiệu những chiếc xe này vào dịch vụ.

Điều 24

Đầu tiên Thành viên của các lực lượng vũ trang của các quốc gia nước ngoài và một thường dân, những người

chủ sở hữu xe cơ giới của lực lượng vũ trang của các quốc gia và cư trú

trên lãnh thổ Ba Lan theo thỏa thuận quốc tế

phê chuẩn phù hợp với nghệ thuật. Khoản 89. Một trong Hiến pháp Ba Lan,

không có nghĩa vụ ký kết hợp đồng bảo hiểm bắt buộc,

Điều. 4 điểm 1

Thứ hai Bên bị thương thiệt hại gây ra bởi các thực thể nêu tại

đoạn. 1, có thể tìm kiếm khắc phục trực tiếp từ hoa hồng để xem xét

tuyên bố.

Điều 25

Đầu tiên TPL bảo hiểm của xe có động cơ bao gồm một sự kiện

hình thành trên lãnh thổ Ba Lan.

Thứ hai TPL bảo hiểm của xe có động cơ sẽ bao gồm, bằng cách

có đi có lại, sự kiện được tạo ra trên lãnh thổ của các văn phòng

ký Hiệp định thống nhất quốc gia giữa Bureaux

Quốc gia - Quy định về thủ tục.

Điều 26

Hợp đồng bảo hiểm TPL bao gồm một chiếc xe động cơ cho một khoảng thời gian 12

tháng, đến với nghệ thuật. 27

Điều 27

Đầu tiên TPL hợp đồng bảo hiểm xe ít hơn

12 tháng, hợp đồng bảo hiểm ngắn hạn "có thể là

kết luận, nếu xe cơ giới:

1) vĩnh viễn đăng ký trong các trường hợp nêu tại khoản. 2;

2) đăng ký trong thời gian;

3) đăng ký ở nước ngoài;

4) Một chiếc xe được đề cập trong wolnobieżnym Điều. 2 điểm 10. b);

5) xe lịch sử.

Thứ hai Hợp đồng bảo hiểm ngắn hạn không ít hơn 30 ngày

cho các phương tiện cơ giới đăng ký trên cơ sở lâu dài, có thể kết luận

thực thể tham gia vào các hoạt động kinh tế trong trung gian

mua và bán các loại xe trong xe

mua hoặc bán, hoặc mua và bán các loại xe

cơ khí.

Thứ ba Umowę ubezpieczenia krótkoterminowego, w odniesieniu do pojazdów

mechanicznych zarejestrowanych czasowo, zawiera się na czas nie krótszy niż

okres tej rejestracji, określony w decyzji starosty właściwego ze względu na

miejsce zamieszkania właściciela pojazdu mechanicznego, nie krótszy jednak

niż 30 dni.

4 Umowę ubezpieczenia krótkoterminowego, w odniesieniu do pojazdów

wolnobieżnych określonych w art. 2 pkt 10 lit. b), można zawrzeć na czas nie

krótszy niż 3 miesiące.

5. Umowę ubezpieczenia krótkoterminowego, w odniesieniu do pojazdów

historycznych, można zawrzeć na czas nie krótszy niż 30 dni.

6. Umowę ubezpieczenia granicznego, w odniesieniu do pojazdów mechanicznych

zarejestrowanych za granicą, w przypadku określonym w art. 29 ust. 1 pkt 3

zawiera się na okres 30 dni.

Art. 28.

1. Jeżeli posiadacz pojazdu mechanicznego nie później niż na jeden dzień przed

upływem okresu 12 miesięcy, na który umowa ubezpieczenia OC posiadaczy

pojazdów mechanicznych została zawarta, nie powiadomi na piśmie zakładu

ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa

na kolejne 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Zawarcie następnej umowy nie następuje, pomimo braku powiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli:

1) nie została opłacona w całości określona w umowie składka za mijający

okres 12 miesięcy lub w przypadku cofnięcia zakładowi ubezpieczeń

zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie

obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych albo

2) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, ogłoszenia lub

zarządzenia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo oddalenia wniosku o

ogłoszenie upadłości lub umorzenia postępowania upadłościowego, w

przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń

kończy się z upływem okresu 12 miesięcy, z uwzględnieniem art. 33.

Art. 29.

1. Posiadacz pojazdu jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia OC posiadaczy

pojazdów mechanicznych:

1) najpóźniej w dniu rejestracji pojazdu mechanicznego, z wyjątkiem pojazdów

historycznych;

2) przed wprowadzeniem do ruchu pojazdów, o których mowa w art. 2 pkt 10

lit. b), oraz pojazdów historycznych;

3) przed przekroczeniem granicy, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem

mechanicznym wprowadzanym do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

nie posiada ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych;

4) przed wprowadzeniem do ruchu pojazdów, o których mowa w art. 2 pkt 10

lit. a), które nie zostały zarejestrowane;

5) przed wprowadzeniem do ruchu pojazdów, o których mowa w art. 2 pkt 10

lit. b), oraz pojazdów historycznych, które nie zostały dopuszczone do

ruchu;

6) przed wprowadzeniem do ruchu pojazdów zarejestrowanych za granicą,

niedopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

7) najpóźniej w dniu ustania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń w

przypadku określonym w art. 28 ust. 3;

8 ) najpóźniej w dniu rozwiązania się dotychczasowej umowy w przypadkach

określonych w art. 31 ust. 1 i 4.

2. Jeżeli umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest

kết luận trước khi đăng ký xe trong nghệ thuật. 2 điểm 10. a)

chủ sở hữu xe cơ giới, theo yêu cầu bảo hiểm,

yêu cầu xuất trình bằng chứng về một kết quả xét nghiệm dương tính kỹ thuật

chiếc xe hoặc trích lục giấy chứng nhận phê duyệt hoặc bản sao quyết định

thoát khỏi sự cần thiết phải có sự chấp thuận cho một xe cơ giới.

Thứ ba Trường hợp trong trường hợp nêu tại khoản. 2, một chiếc xe động cơ bên trong

30 ngày, kể từ ngày hợp đồng đã không được đăng ký, một trong hai bên có thể

rút khỏi hợp đồng bằng cách thông báo cho bên kia bằng văn bản của hợp đồng.

Điều 30

Đầu tiên Đối với hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm dân sự của chủ xe cơ giới

bảo hiểm trả tiền lệ phí trước bạ trong số tiền tương đương

1,0 đồng euro vàng xác định bằng cách sử dụng tỷ giá hối đoái trung bình công bố

Ngân hàng Quốc gia Ba Lan tại ngày của hợp đồng.

Thứ hai Lệ phí nêu tại khoản. 1, là thu nhập đặc biệt

tạo ra trên cơ sở các quy định riêng biệt, mà là ở việc xử lý của Bộ trưởng

chịu trách nhiệm về hành chính công.

Điều 31

Đầu tiên Trong trường hợp bán hàng của một xe cơ giới mà chủ sở hữu có một thỏa thuận

TPL bảo hiểm xe cơ giới, người mua xe

đi thông qua các quyền và nghĩa vụ của nhà cung cấp phát sinh từ thỏa thuận này. Hiệp định

bảo hiểm sẽ chấm dứt khi hết hạn của thời gian mà nó đã được kết luận,

trừ khi mua chấm dứt trước 30 ngày kể từ ngày mua lại của chiếc xe

cơ khí. Trong trường hợp chấm dứt hợp đồng, thì bị xử lý với hơn

30 ngày sau ngày mua lại của một xe cơ giới.

Thứ hai Nếu bạn không chấm dứt hợp đồng do hai bên mua bảo hiểm trách nhiệm xe

xe cơ giới trong thời hạn quy định tại khoản 1, nhà máy

Bảo hiểm làm cho một tính toán lại của phí bảo hiểm do cung cấp

bảo hiểm, kể từ ngày xử lý xe, bao gồm cả

giảm giá có sẵn cho người mua, và nó làm tăng tình tiết tăng nặng

giá bảo hiểm hiện hành.

Thứ ba Nếu bạn mua một xe cơ giới được đăng ký, người bán đối với các

nghĩa vụ không ký kết một hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm xe

cơ khí, người mua có nghĩa vụ để kết luận một bảo hiểm trách nhiệm

chủ sở hữu xe cơ giới về việc mua một chiếc xe động cơ.

4 Trong trường hợp hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm dân sự của chủ xe cơ giới

của chủ xe cơ giới mà không phải là chủ sở hữu của chiếc xe,

quyền và nghĩa vụ của chủ sở hữu, theo hợp đồng bảo hiểm

trở thành chủ sở hữu của một xe cơ giới khi chủ sở hữu

sở hữu của chiếc xe cho chủ sở hữu. Hợp đồng bảo hiểm

chấm dứt vào cuối của thời kỳ mà nó đã được kết luận, trừ khi

chủ sở hữu của một chiếc xe động cơ lên ​​án trong thời hạn 30 ngày kể từ ngày

chuyển đổi quyền sở hữu của chiếc xe cho chủ sở hữu. Trong trường hợp chấm dứt

hợp đồng, giải quyết kết thúc 30 ngày kể từ ngày chuyển tiếp

xe cơ giới cho chủ sở hữu.

5 Nếu không chấm dứt hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm của chủ xe

xe cơ giới trong khoảng thời gian nêu tại khoản. 4, sử dụng

đoạn cho phù hợp. Thứ hai

6 Trong trường hợp chấm dứt hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm xe

cơ khí, trong các trường hợp nêu tại khoản. 1 và 4, người giữ xe

nói của hợp đồng cơ khí có nghĩa vụ ký kết một thỏa thuận mới

TPL bảo hiểm xe cơ giới của ngày cuối cùng

trước khi chấm dứt hợp đồng không khai báo.

Điều 32

Đầu tiên Các nhà cung cấp của một xe cơ giới là cần thiết để cung cấp cho người mua

bằng chứng của chủ hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm

động cơ xe và thông báo cho các cam kết bảo hiểm, trong thời hạn

30 ngày, kể từ việc bán một xe cơ giới cho một thực tế bán xe và

thông tin cá nhân của người mua.

Thứ hai Ảnh hưởng của chấn thương sau khi bán xe cơ giới không phải trả tiền

người bán của chiếc xe.

Thứ ba Các nhà cung cấp của một chiếc xe động cơ, cùng với người mua chịu trách nhiệm

riêng rẽ chống lại chủ trương bảo hiểm thanh toán phí bảo hiểm

thu bảo hiểm cho giai đoạn đến ngày cơ sở thông báo

bảo hiểm trong các trường hợp nêu tại khoản. Đầu tiên

4 Các quy định của đoạn văn. 1 và 3: áp dụng cho chủ xe cơ giới,

nêu tại Điều. 31 đoạn. 4

Điều 33

Hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm xe cơ giới sẽ chấm dứt:

1) hết hạn của thời gian mà đã được ký kết;

2) khi de-đăng ký của xe cơ giới;

3) ngày bị thu hồi trong trường hợp đề cập đến trong nghệ thuật. Khoản 29. 3;

4) Trong các trường hợp. 31 đoạn. 1 và 4;

5) khi bằng chứng về sự mất mát thường xuyên và đầy đủ quyền sở hữu xe

cơ khí, trong các trường hợp không làm thay đổi thủ môn, với

bao gồm cả nghệ thuật. Khoản 79. 1 điểm 5 của Đạo luật - Luật Giao thông đường bộ;

6) sau 3 tháng kể từ ngày tuyên bố phá sản của một cam kết,

bao gồm cả nghệ thuật. 474 và nghệ thuật. 476 của Đạo luật 28 Tháng Hai 2003 - Luật

Phá sản và Tổ chức lại (OJ No 60, pos. 535).

Điều 34

Đầu tiên Bảo hiểm TPL của xe có động cơ

bồi thường nếu chủ sở hữu hoặc người đứng đầu của một chiếc xe động cơ

nghĩa vụ bồi thường thiệt hại đối với việc sử dụng của chiếc xe này

chấn thương, sau đó tử vong, thương tật, sức khỏe

hoặc mất mát, phá hủy hoặc hư hại tài sản

Thứ hai Đối với các thiệt hại phát sinh trong kết nối với giao thông xe cơ giới được coi là

thiệt hại gây ra:

1) khi lên xe và ra khỏi nó,

2) trực tiếp bốc xếp của động cơ xe

3) trong quá trình bắt giữ, ngăn chặn hoặc công viên trong nhà để xe.

Điều 35

TPL bảo hiểm xe cơ giới được bao phủ bởi trách nhiệm

Trách nhiệm dân sự của bất kỳ người nào, người hướng dẫn xe cơ giới trong thời gian

trách nhiệm bảo hiểm, thiệt hại gây ra đối với việc sử dụng

xe.

Điều 36

Đầu tiên Bồi thường được xác định và thanh toán trong giới hạn trách nhiệm

chủ sở hữu xe cơ giới hoặc lái xe, nhưng hầu hết

được thành lập với số tiền bảo lãnh hợp đồng bảo hiểm. Bảo lãnh số tiền có thể không

thấp hơn so với PLN tương đương với:

1) trong trường hợp thương tích cá nhân - 350 000 cho mỗi nạn nhân;

2) Trong trường hợp thiệt hại tài sản 200 000 cho một

sự kiện mà hậu quả có bảo hiểm bất kể số lượng

nạn nhân

- Tính toán bằng cách sử dụng tỷ giá hối đoái trung bình được công bố bởi Ngân hàng quốc gia

Ba Lan tại ngày bị thương.

Thứ hai Đối với thiệt hại gây ra tại các quốc gia trong nghệ thuật. Điều 25. 2, nhà máy

bảo hiểm tương ứng với số tiền bảo lãnh quy định quy tắc

đất nước, tuy nhiên không ít hơn số tiền nêu tại khoản. Đầu tiên

Điều 37

Đầu tiên Nếu gây ra thiệt hại để di chuyển xe trong nhóm,

trách nhiệm bảo hiểm của chủ xe kéo

thiệt hại gây ra bởi một trailer rằng:

1) được liên kết với một chiếc xe động cơ hoặc

2) tách ra từ chiếc xe kéo động cơ và vẫn còn được chiến đấu.

Thứ hai Trailer giữ trách nhiệm bảo hiểm bao gồm thiệt hại gây ra

Trailer rằng:

1) không được liên kết với một chiếc xe động cơ kéo hoặc

2) tách ra từ chiếc xe kéo động cơ và dừng lại đã

cuộn.

Thứ ba Cung cấp các đoạn. 1 cũng được áp dụng trong trường hợp tham gia của xe có động cơ

để kéo.

Điều 38

Cam kết bảo hiểm không chịu trách nhiệm bồi thường thiệt hại:

1) bao gồm các thiệt hại, phá huỷ hoặc mất mát tài sản gây ra

Người lái xe của chủ xe cơ giới, điều này bao gồm

tình hình trong đó các chủ sở hữu một chiếc xe động cơ, nơi thiệt hại

gây ra, là chủ sở hữu hoặc đồng sở hữu của một chiếc xe động cơ

thiệt hại đã được thực hiện,

2) dẫn đến phí vận chuyển, lô hàng vận chuyển hàng hóa, hành lý, trừ khi

rằng trách nhiệm cho những thiệt hại kết quả được duy trì bởi người giữ xe khác

cơ khí hơn so với chiếc xe chở các mặt hàng này,

3) bao gồm cả sự mất mát tiền mặt, nữ trang, chứng khoán,

tất cả các loại tài liệu và các bộ sưu tập tem,

lĩnh vực tiền xu và các loại tương tự,

4) bao gồm ô nhiễm hoặc ô nhiễm môi trường.

Điều 39

Đầu tiên Trách nhiệm bảo hiểm sẽ bắt đầu từ việc ký kết hợp đồng

và trả phí bảo hiểm hoặc lắp đặt đầu tiên, tùy thuộc vào

đoạn. 2 và 3

Thứ hai Nếu bảo hiểm hợp đồng bảo hiểm cho thấy một ngày sau đó

thanh toán phí bảo hiểm hoặc trả góp đầu tiên của nó, là trách nhiệm của

bảo hiểm bắt đầu tại thời điểm hợp đồng.

Thứ ba Termin rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń inny niż określony

w ust. 1 i 2 można określić w umowie ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów

mechanicznych wtedy, gdy umowę zawiera się:

1) na okres krótszy niż 12 miesięcy w przypadkach określonych w art. 27

ust. 1;

2) przed zarejestrowaniem pojazdu mechanicznego, o którym mowa art. 2 pkt 10

lit. a), oraz pojazdu historycznego;

3) na okres kolejnych 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu.

Art. 40.

Bảo hiểm trách nhiệm, kết quả từ các hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm

xe cơ giới, chấm dứt chấm dứt

trường hợp quy. 33

Điều 41

Đầu tiên Hoàn trả phí bảo hiểm cho thời gian không sử dụng bảo hiểm trong phạm vi nhiệm vụ, với

Theo Khoản. 2, trong trường hợp:

1) de-đăng ký xe cơ giới hoặc bằng chứng của thường trực và

mất hoàn toàn quyền sở hữu của một chiếc xe động cơ trong những trường hợp không

gây ra một sự thay đổi quyền sở hữu, bao gồm cả nghệ thuật. Khoản 79. 1 điểm 5

Luật - Luật Giao thông đường bộ;

2) hủy bỏ hợp đồng trong trường hợp nêu tại Điều. Khoản 29. 3;

3) chấm dứt hợp đồng trong trường hợp nêu tại Điều. 31 đoạn. 1;

4) mất quyền sở hữu bởi chủ sở hữu của một chiếc xe động cơ được đề cập trong

Các bài viết. 31 đoạn. 4

Thứ hai Hoàn trả tiền đóng góp nêu tại khoản. 1, không được hưởng, nếu thiệt hại,

bảo hiểm hoặc có nghĩa vụ bồi thường

TPL bảo hiểm xe cơ giới, xảy ra trong

thời gian trước khi chấm dứt trong các trường hợp gọi. 33

đoạn 2-5.

Thứ ba Cung cấp các đoạn. 2 sẽ không được áp dụng liên quan đến chuyển giao một xe cơ giới,

nếu thiệt hại được thực hiện sau khi bán chiếc xe này.

4 Zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia w przypadkach

określonych w art. 31 ust. 1 i 4, następuje po przedstawieniu kopii lub

odpisu dokumentu ubezpieczenia zbywcy pojazdu mechanicznego lub

ubezpieczonego, o którym mowa w art. 31 ust. 4

Art. 42.

1. Zwrot składki, o którym mowa w art. 41 ust. 1, przysługuje za każdy pełny

miesiąc nie wykorzystanego okresu ubezpieczenia.

2. W przypadku umowy ubezpieczenia zawartej na okres 12 miesięcy, wysokość

miesięcznej składki podlegającej zwrotowi stanowi 1/12 składki należnej za

dwunastomiesięczny okres ubezpieczenia.

Art. 43.

Zakładowi ubezpieczeń przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem

mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów

mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący:

1) wyrządził szkodę umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu albo pod

wpływem środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków

zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii,

2) wszedł w posiadanie pojazdu wskutek popełnienia przestępstwa,

3) nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym, z

wyjątkiem przypadków, gdy chodziło o ratowanie życia ludzkiego lub mienia

albo o pościg za osobą podjęty bezpośrednio po popełnieniu przez nią

przestępstwa,

4) zbiegł z miejsca zdarzenia.

Rozdział 3

Ubezpieczenie OC rolników

Art. 44.

Rolnik jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia OC rolników z tytułu

posiadania gospodarstwa rolnego.

Art. 45.

Umowę ubezpieczenia OC rolników zawiera się na okres 12 miesięcy.

Art. 46.

1. Jeżeli rolnik nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12

miesięcy, na który umowa ubezpieczenia OC rolników została zawarta, nie

powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że

została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust.

2.

2. Zawarcie następnej umowy nie następuje pomimo braku powiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli:

1) nie została opłacona określona w umowie składka za mijający okres 12

miesięcy lub w przypadku cofnięcia zakładowi ubezpieczeń zezwolenia na

wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego

ubezpieczenia OC rolników albo

2) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, ogłoszenia lub

zarządzenia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo oddalenia wniosku o

ogłoszenie upadłości lub umorzenia postępowania upadłościowego w

przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń

kończy się z upływem 12 miesięcy, z uwzględnieniem art. 49

Art. 47.

1. Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia OC rolników powstaje w dniu objęcia w

posiadanie gospodarstwa rolnego.

2. Jeżeli po zawarciu przez rolnika umowy ubezpieczenia OC rolników posiadanie

gospodarstwa rolnego przeszło na inną osobę, prawa i obowiązki rolnika

wynikające z umowy ubezpieczenia OC rolników przechodzą na tę osobę. Umowa

ubezpieczenia rozwiązuje się z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta,

chyba że osoba obejmująca gospodarstwo rolne w posiadanie wypowie ją przed

upływem 30 dni od dnia objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. W przypadku

wypowiedzenia umowy rozwiązuje się ona z upływem 30 dni następujących po dniu

objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku oddania przez rolnika w

posiadanie części gospodarstwa rolnego stanowiącej odrębne gospodarstwo

rolne. W takim przypadku do osoby obejmującej w posiadanie tę część

gospodarstwa rolnego stosuje się przepis ust. 1.

4 W razie wypowiedzenia umowy ubezpieczenia OC rolników w przypadku, o którym

đoạn. 2, nói chuyện một nông dân hợp đồng có nghĩa vụ để kết luận mới

Hợp đồng bảo hiểm trách nhiệm hữu nông dân, ít nhất là vào ngày cuối cùng trước khi giao hàng

hợp đồng không khai báo.

Điều 48

Đầu tiên Nghĩa vụ thông báo ngay cho bảo hiểm của một sự thay đổi trong

sở hữu của trang trại nằm trên người nông dân đã được

trang trại. Nếu sự thay đổi trong sở hữu của trang trại

được gây ra bởi cái chết của người nông dân, nghĩa vụ thông báo cho các nhà máy

mua bảo hiểm trách nhiệm của người sở hữu của một trang trại.

Thứ hai Một người nông dân đã được một trang trại và người kế nhiệm ông, bao gồm cả

sở hữu của trang trại, liên đới chịu trách nhiệm

bảo hiểm thanh toán phí bảo hiểm do cơ sở

bảo hiểm cho giai đoạn đến cuối tháng, trong đó cơ sở thông báo

bảo hiểm thay đổi quyền sở hữu của trang trại.

Điều 49

Hợp đồng bảo hiểm chấm dứt bảo hiểm của nông dân:

1) sau khi hết thời hạn 12 tháng, được kết luận;

2) từ thời điểm đất đai và đất nêu tại Điều. 2 4 điểm, mất nhân vật

một trang trại;

3) ngày của sự thay đổi trong luật pháp hoặc các sự kiện làm tăng khả năng miễn dịch để

opodatkowaniu podatkiem rolnym albo podatkiem dochodowym od osób

fizycznych z tytułu prowadzenia produkcji rolnej stanowiącej dział

specjalny;

4) w przypadku, o którym mowa w art. 47 ust. 2;

5) z upływem 3 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, z

uwzględnieniem art. 474 i art. 476 ustawy – Prawo upadłościowe i

naprawcze.

Art. 50.

1. Z ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba

pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w

gospodarstwie rolnym rolnika są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w

związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, której

następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata,

zniszczenie lub uszkodzenie mienia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również, jeżeli szkoda powstała w związku z

ruchem pojazdów wolnobieżnych w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym,

będących w posiadaniu rolników posiadających gospodarstwo rolne i

użytkowanych w związku z posiadaniem tego gospodarstwa rolnego.

Art. 51.

Ubezpieczeniem OC rolników jest objęta odpowiedzialność cywilna rolnika oraz

każdej osoby, która pracując w gospodarstwie rolnym w okresie trwania ochrony

ubezpieczeniowej wyrządziła szkodę w związku z posiadaniem przez rolnika tego

gospodarstwa rolnego.

Art. 52.

Odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej osoby

odpowiedzialnej, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej. Suma

gwarancyjna nie może być niższa niż równowartość w złotych:

1) w przypadku szkód na osobie – 350 000 euro na każdego poszkodowanego;

2) w przypadku szkód w mieniu – 200 000 euro w odniesieniu do jednego

zdarzenia, którego skutki są objęte ubezpieczeniem bez względu na liczbę

poszkodowanych

- ustalana przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski obowiązującego w dniu wyrządzenia szkody.

Art. 53.

Zakład ubezpieczeń nie odpowiada za szkody:

1) w mieniu, wyrządzone rolnikowi przez osoby pracujące w jego gospodarstwie

rolnym lub pozostające z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym albo

osobom pozostającym z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub

pracującym w jego gospodarstwie rolnym;

2) spowodowane przeniesieniem chorób zakaźnych niepochodzących od zwierząt;

3) w mieniu, spowodowane wadą towarów dostarczonych przez osobę objętą

ubezpieczeniem albo wykonywaniem usług; jeżeli wskutek tych wad nastąpiła

szkoda na osobie, zakład ubezpieczeń nie ponosi odpowiedzialności tylko

wtedy, gdy osoba objęta ubezpieczeniem wiedziała o tych wadach;

4) powstałe wskutek uszkodzenia, zniszczenia, utraty lub zaginięcia rzeczy

wypożyczonych lub przyjętych przez osobę objętą ubezpieczeniem OC rolników

do użytkowania, przechowania lub naprawy;

5) polegające na utracie gotówki, biżuterii, dzieł sztuki, papierów

wartościowych, wszelkiego rodzaju dokumentów oraz zbiorów

filatelistycznych, numizmatycznych i innych;

6) polegające na zanieczyszczeniu lub skażeniu środowiska;

7) wynikłe z kar pieniężnych, grzywien sądowych i administracyjnych, a także

kar lub grzywien związanych z należnościami wobec budżetu państwa.

Art. 54.

1. Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy

i zapłacenia składki ubezpieczeniowej lub jej pierwszej raty, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2. Jeżeli w umowie ubezpieczenia zakład ubezpieczeń wskazał późniejszy termin

płatności składki lub jej pierwszej raty, odpowiedzialność zakładu

ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy.

3. Termin rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń inny niż wskazany w

ust. 1 i 2, można określić w umowie wtedy, gdy umowę zawiera się:

1) przed objęciem w posiadanie gospodarstwa rolnego,

2) na okres kolejnych 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu.

Art. 55.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wynikająca z umowy ubezpieczenia OC

rolników ustaje z chwilą rozwiązania umowy w przypadkach określonych w art. 49

Art. 56.

1. Zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia przysługuje, z

zastrzeżeniem ust. 2, w przypadku:

1) zmiany stanu prawnego lub faktycznego powodującego niepodleganie

opodatkowaniu podatkiem rolnym albo podatkiem dochodowym od osób

fizycznych z tytułu prowadzenia produkcji rolnej stanowiącej dział

specjalny;

2) utraty przez użytki i grunty określone w art. 2 pkt 4, charakteru

gospodarstwa rolnego;

3) rozwiązania się umowy w przypadku określonym w art. 47 ust. 2.

2. Zwrot składki, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli szkoda, za

którą zakład ubezpieczeń wypłacił lub jest obowiązany wypłacić odszkodowanie

nastąpiła w okresie poprzedzającym rozwiązanie umowy w przypadkach

określonych w art. 49 pkt 2-4.

3. Zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia w przypadku określonym

w art. 47 ust. 2, następuje po przedstawieniu kopii lub odpisu dokumentu

ubezpieczenia dotychczasowego posiadacza gospodarstwa rolnego.

Art. 57.

1. Zwrot składki, o którym mowa w art. 56 ust. 1, przysługuje za każdy pełny

miesiąc nie wykorzystanego okresu ubezpieczenia.

2. Wysokość miesięcznej składki podlegającej zwrotowi stanowi 1/12 składki

należnej za dwunastomiesięczny okres ubezpieczenia.

Art. 58.

Zakładowi ubezpieczeń przysługuje uprawnienie do dochodzenia od sprawcy szkody

zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC rolników odszkodowania, jeżeli

wyrządził on szkodę umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu albo pod wpływem

środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w

rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.

Rozdział 4

Ubezpieczenie budynków rolniczych

Art. 59.

Rolnik jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia budynku wchodzącego w skład

gospodarstwa rolnego, zwanego dalej “budynkiem rolniczym”, od ognia i innych

zdarzeń losowych.

Art. 60.

Obowiązek ubezpieczenia budynku rolniczego powstaje z dniem pokrycia budynku

dachem.

Art. 61.

Umowę ubezpieczenia budynków rolniczych zawiera się na okres 12 miesięcy.

Art. 62.

Đầu tiên Jeżeli rolnik posiadający budynki rolnicze nie później niż na jeden dzień

przed upływem okresu 12 miesięcy, na jaki została zawarta umowa ubezpieczenia

budynków rolniczych, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej

wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12

miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Zawarcie następnej umowy nie następuje, pomimo braku powiadomienia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli:

1) nie została opłacona w całości określona w umowie składka za mijający

okres 12 miesięcy lub w przypadku cofnięcia zakładowi ubezpieczeń

zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie

obowiązkowego ubezpieczenia budynków rolniczych albo

2) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, ogłoszenia lub

zarządzenia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo oddalenia wniosku o

ogłoszenie upadłości lub umorzenia postępowania upadłościowego, w

przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń

kończy się z upływem 12 miesięcy, z uwzględnieniem art. 65.

Art. 63.

1. Jeżeli po zawarciu umowy ubezpieczenia budynków rolniczych posiadanie

gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki, przeszło na inną

osobę, prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia budynków rolniczych

chuyển giao cho người này. Umowa ubezpieczenia rozwiązuje się z upływem 12

miesięcy, na które została zawarta, chyba że osoba obejmująca gospodarstwo

rolne w posiadanie wypowie ją przed upływem 30 dni od dnia objęcia

gospodarstwa rolnego w posiadanie. W przypadku wypowiedzenia umowy rozwiązuje

się ona z upływem 30 dni następujących po dniu objęcia gospodarstwa rolnego w

posiadanie.

2. Obejmujący w posiadanie gospodarstwo rolne, w którym budynki rolnicze nie są

ubezpieczone, jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia budynków

rolniczych najpóźniej w dniu objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie.

3. W razie wypowiedzenia umowy ubezpieczenia budynków rolniczych w przypadku, o

którym mowa w ust. 1, posiadacz budynków rolniczych wypowiadający umowę jest

obowiązany do zawarcia nowej umowy ubezpieczenia budynków rolniczych

najpóźniej w ostatnim dniu przed rozwiązaniem się umowy wypowiedzianej.

Art. 64.

1. Obowiązek niezwłocznego zawiadomienia zakładu ubezpieczeń o zmianie w

posiadaniu gospodarstwa rolnego spoczywa na rolniku dotychczas posiadającym

gospodarstwo rolne.

2. Dotychczasowy posiadacz gospodarstwa rolnego i obejmujący gospodarstwo rolne

w posiadanie ponoszą odpowiedzialność solidarną wobec zakładu ubezpieczeń za

zapłatę składki ubezpieczeniowej, należnej zakładowi ubezpieczeń za czas do

końca miesiąca, w którym zawiadomiono zakład ubezpieczeń o zmianie w stanie

posiadania gospodarstwa rolnego.

Art. 65.

Umowa ubezpieczenia budynków rolniczych ulega rozwiązaniu:

1) z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta;

2) w przypadku określonym w art. 63 ust. 1;

3) z chwilą, kiedy użytki i grunty określone w art. 2 pkt 4, na których jest

położony budynek rolniczy, tracą charakter gospodarstwa rolnego;

4) z upływem 3 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, z

uwzględnieniem art. 474 i art. 476 ustawy – Prawo upadłościowe i

naprawcze.

Art. 66.

Jeżeli w czasie trwania umowy ubezpieczenia budynków rolniczych budynek przestał

spełniać warunki wymagane do objęcia go ubezpieczeniem, budynek ten zostaje

wyłączony z ubezpieczenia, a suma ubezpieczenia zostaje obniżona o zadeklarowaną

do ubezpieczenia wartość tego budynku.

Art. 67.

1. Z tytułu ubezpieczenia budynków rolniczych przysługuje odszkodowanie za

szkody powstałe w budynkach na skutek zdarzeń losowych w postaci: ognia,

huraganu, powodzi, podtopienia, deszczu nawalnego, gradu, opadów śniegu,

uderzenia pioruna, eksplozji, obsunięcia się ziemi, tąpnięcia, lawiny lub

upadku statku powietrznego.

2. Za szkody spowodowane przez:

1) ogień – uważa się szkody powstałe w wyniku działań ognia, który

przedostał się poza palenisko lub powstał bez paleniska i rozszerzył się o

własnej sile;

2) huragan – uważa się szkody powstałe w wyniku działania wiatru o prędkości

nie mniejszej niż 24 m/s, którego działanie wyrządza masowe szkody;

pojedyncze szkody uważa się za spowodowane przez huragan, jeżeli w

najbliższym sąsiedztwie stwierdzono działanie huraganu;

3) powódź – uważa się szkody powstałe wskutek zalania terenów w następstwie

podniesienia się poziomu wody w korytach wód płynących lub stojących;

4) podtopienie – uważa się szkody powstałe wskutek zalania terenów w wyniku

deszczu nawalnego lub spływu wód po zboczach lub stokach na terenach

górskich i falistych;

5) deszcz nawalny – uważa się szkody powstałe w wyniku opadów deszczu o

współczynniku wydajności co najmniej 4;

6) grad – uważa się szkody powstałe wskutek opadu atmosferycznego

składającego się z bryłek lodu;

7) opady śniegu – uważa się szkody powstałe w wyniku opadów śniegu

przekraczających 85% wartości charakterystycznej (normowej) obciążenia

\niegiem gruntu, właściwej dla strefy, w której znajduje się ubezpieczony

budynek, określonej według obowiązującej normy polskiej “Obciążenie

śniegiem”; warunkiem uznania szkody za spowodowaną opadami śniegu jest,

aby przynajmniej jedna stacja meteorologiczna Instytutu Meteorologii i

Gospodarki Wodnej, zlokalizowana na terenie tej samej strefy lub strefy o

niższej wartości charakterystycznej obciążenia śniegiem w promieniu 100 km

od ubezpieczonego budynku, zmierzyła ciężar pokrywy śnieżnej

przekraczający 85% wartości charakterystycznej (normowej) właściwej dla

miejsca lokalizacji budynku;

8 ) piorun – uważa się szkody będące następstwem uderzenia pioruna;

9) eksplozję – uważa się szkody powstałe w wyniku gwałtownej zmiany stanu

równowagi układu z jednoczesnym wyzwoleniem się gazów, pyłów lub pary,

wywołane ich właściwością rozprzestrzeniania się w odniesieniu do naczyń

ciśnieniowych i innych tego rodzaju zbiorników; warunkiem uznania szkody

za spowodowaną eksplozją jest, aby ściany tych naczyń i zbiorników uległy

rozdarciu w takich rozmiarach, iż wskutek ujścia gazów, pyłów, pary lub

cieczy nastąpiło nagłe wyrównanie ciśnień; za spowodowane eksplozją uważa

się również szkody powstałe wskutek implozji, polegające na uszkodzeniu

zbiornika lub aparatu próżniowego ciśnieniem zewnętrznym;

10) obsunięcie się ziemi – uważa się szkody spowodowane przez zapadanie się

ziemi oraz usuwanie się ziemi, z tym że za szkody spowodowane przez:

a) zapadanie się ziemi – uważa się szkody powstałe wskutek obniżenia się

terenu z powodu zawalenia się podziemnych pustych przestrzeni w gruncie,

b) usuwanie się ziemi – uważa się szkody powstałe wskutek ruchów ziemi na

stokach;

11) tąpnięcie – uważa się szkody powstałe wskutek wstrząsów podziemnych,

spowodowanych pęknięciem skał, wywołanych naruszeniem równowagi sił w tych

skałach;

12) lawinę – uważa się szkody powstałe wskutek gwałtownego zsuwania się lub

staczania ze zboczy górskich lub falistych: mas śniegu, lodu, skał,

kamieni, ziemi lub błota;

13) upadek statku powietrznego – uważa się szkody powstałe wskutek katastrofy

bądź przymusowego lądowania samolotu silnikowego, bezsilnikowego lub

innego obiektu latającego, a także spowodowane upadkiem ich części lub

przewożonego ładunku.

3. Szkody, o których mowa w ust. 2 pkt 2-7, ustala się w oparciu o informacje

uzyskane z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. W przypadku braku

możliwości uzyskania odpowiednich informacji przyjmuje się stan faktyczny i

rozmiar szkód świadczący o działaniu tych zjawisk.

Art. 68.

1. Wysokość szkody ustala się, z uwzględnieniem art. 69, na podstawie:

1) cenników stosowanych przez zakład ubezpieczeń; ustalenie wysokości szkody

na podstawie tych cenników następuje w każdym przypadku niepodejmowania

odbudowy, naprawy lub remontu budynku;

2) kosztorysu wystawionego przez podmiot dokonujący odbudowy lub remontu

budynku, odzwierciedlającego koszty związane z odbudową lub remontem,

określone zgodnie z obowiązującymi w budownictwie zasadami kalkulacji i

ustalania cen robót budowlanych – przy uwzględnieniu dotychczasowych

wymiarów, konstrukcji, materiałów i wyposażenia; jeżeli suma ubezpieczenia

została ustalona według wartości rzeczywistej, uwzględnia się również

faktyczne zużycie budynku od dnia rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu

ubezpieczeń do dnia powstania szkody.

2. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany do corocznego aktualizowania cenników, o

których mowa w ust. 1 pkt 1.

3. Zakład ubezpieczeń może zweryfikować zasadność wielkości i wartości robót

ujętych w przedstawionym przez ubezpieczającego kosztorysie, o którym mowa w

ust. 1 pkt 2. Kosztorys ten powinien zostać przedłożony przez

ubezpieczającego najpóźniej w terminie 12 miesięcy od dnia powstania szkody.

4 Zakład ubezpieczeń nie uwzględnia stopnia zużycia budynku przy szkodach

drobnych, których wartość nie przekracza równowartości w złotych 100 euro,

ustalanej przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski obowiązującego w dniu ustalania odszkodowania.

Art. 69.

Wysokość szkody w budynkach rolniczych:

1) zmniejsza się o wartość pozostałości, które mogą być przeznaczone do

dalszego użytku, przeróbki lub odbudowy;

2) zwiększa się w granicach sumy ubezpieczenia o udokumentowane koszty

uprzątnięcia miejsca szkody w wysokości do 5% wartości szkody.

Art. 70.

1. Sumę ubezpieczenia, odrębnie dla każdego budynku rolniczego, ustala

ubezpieczający z zakładem ubezpieczeń.

2. Suma ubezpieczenia budynku rolniczego może odpowiadać wartości:

1) rzeczywistej tego budynku, przez którą rozumie się wartość w stanie nowym

w dniu zawarcia umowy, pomniejszoną o stopień zużycia budynku rolniczego;

2) nowej – w odniesieniu do budynków nowych oraz takich, których stopień

zużycia w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia nie przekracza 10%.

3. Suma ubezpieczenia może być ustalona na podstawie:

1) cenników stosowanych przez zakład ubezpieczeń do szacowania wartości

budynków;

2) załączonego powykonawczego kosztorysu budowlanego, sporządzonego zgodnie

z zasadami kalkulacji i ustalenia wartości robót budowlanych

obowiązującymi w budownictwie, przez osobę posiadającą uprawnienia w tym

zakresie albo wyceny rzeczoznawcy; w tych przypadkach ustalenie sumy

ubezpieczenia następuje na wniosek ubezpieczającego w razie ubezpieczenia

budynku według wartości określonej w ust. 2 pkt 2.

4 Normy zużycia budynków rolniczych określa zakład ubezpieczeń stosownie do

przepisów prawa budowlanego.

Art. 71.

1. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany do aktualizacji wartości budynków

przyjętych do ubezpieczenia, nie częściej jednak niż w okresach rocznych, w

przypadku gdy zmiany cen materiałów budowlanych i kosztów robocizny oraz

innych materiałów spowodowały podwyższenie lub obniżenie wartości budynków co

najmniej o 20%.

2. Zaktualizowana wartość budynku stanowi podstawę ustalenia nowej sumy

ubezpieczenia zgodnie z art. 70.

Art. 72.

Nie są objęte ubezpieczeniem w gospodarstwach rolnych:

1) budynki, których stan techniczny osiągnął 100% normy zużycia;

2) budynki przeznaczone do rozbiórki na podstawie ostatecznych decyzji

właściwych organów;

3) namioty i tunele foliowe.

Art. 73.

Zakład ubezpieczeń nie odpowiada za zaistniałe w budynkach rolniczych szkody:

1) wyrządzone umyślnie przez ubezpieczającego lub przez osobę, za którą

ubezpieczający ponosi odpowiedzialność lub która pozostaje z

ubezpieczającym we wspólnym gospodarstwie domowym;

2) wyrządzone wskutek rażącego niedbalstwa przez osoby, o których mowa w pkt

1;

3) górnicze w rozumieniu przepisów prawa geologicznego i górniczego;

4) powstałe wskutek trzęsienia ziemi.

Art. 74.

1. Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy

i zapłacenia składki ubezpieczeniowej lub jej pierwszej raty, z zastrzeżeniem

ust. 2 i 3.

2. Jeżeli w umowie ubezpieczenia zakład ubezpieczeń wskazał późniejszy termin

płatności składki lub jej pierwszej raty, odpowiedzialność zakładu

ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy.

3. Termin rozpoczęcia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń inny niż określony

w ust. 1 i 2 można określić w umowie ubezpieczenia budynków rolniczych wtedy,

gdy umowę zawiera się:

1) przed objęciem budynków rolniczych w posiadanie;

2) na okres kolejnych 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu.

Art. 75.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wynikająca z umowy ubezpieczenia budynków

rolniczych ustaje z chwilą rozwiązania umowy w przypadkach określonych w art.

65.

Art. 76.

1. Zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia przysługuje w

przypadku:

1) utraty przez użytki i grunty określone w art. 2 pkt 4, na których jest

położony budynek rolniczy, charakteru gospodarstwa rolnego;

2) rozwiązania się umowy w przypadku określonym w art. 63 ust.1.

2. Zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia w przypadku określonych

w art. 63 ust. 1, następuje po przedstawieniu kopii lub odpisu dokumentu

ubezpieczenia dotychczasowego posiadacza gospodarstwa rolnego.

Art. 77.

1. Zwrot składki, o którym mowa w art. 76 ust. 1, przysługuje za każdy pełny

miesiąc nie wykorzystanego ubezpieczenia.

2. Wysokość miesięcznej składki podlegającej zwrotowi stanowi 1/12 składki

należnej za dwunastomiesięczny okres ubezpieczenia.

Rozdział 5

Reprezentant do spraw roszczeń

Art. 78.

1. Zakład ubezpieczeń wykonujący działalność ubezpieczeniową w zakresie działu

II grupy 10, określonej w załączniku do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej, z wyjątkiem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

przewoźnika, ustanawia w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej

reprezentanta do spraw roszczeń.

2. Reprezentant do spraw roszczeń może wykonywać czynności na rzecz jednego lub

wielu zakładów ubezpieczeń.

Art. 79.

Zakład ubezpieczeń jest obowiązany do powiadomienia ośrodków informacyjnych

wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej o nazwie i adresie

reprezentanta do spraw roszczeń ustanowionego w każdym państwie członkowskim

Unii Europejskiej.

Art. 80.

Zadaniem reprezentanta do spraw roszczeń jest likwidacja szkód będących

następstwem zdarzeń, które miały miejsce na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, innego niż państwo, w którym poszkodowany ma miejsce

zamieszkania lub siedzibę, lub na terytorium państw trzecich.

Art. 81.

1. Reprezentantem do spraw roszczeń może być osoba prawna lub osoba fizyczna

dająca rękojmię należytego wykonywania czynności likwidacyjnych i regulowania

płatności odszkodowawczych, mająca siedzibę lub miejsce zamieszkana na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym został

ustanowiony.

2. Reprezentant do spraw roszczeń wykonuje swoje obowiązki na podstawie

pełnomocnictwa udzielonego przez zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 78

ust. 1.

3. Reprezentant do spraw roszczeń prowadzi postępowanie wyjaśniające w języku

lub językach urzędowych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym

poszkodowany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Art. 82.

Reprezentant do spraw roszczeń podejmuje działanie na wniosek poszkodowanego lub

uprawnionego a także reprezentowanego zakładu ubezpieczeń.

Art. 83.

1. Zakład ubezpieczeń lub jego reprezentant do spraw roszczeń są obowiązani, w

terminie 3 miesięcy od dnia zgłoszenia przez poszkodowanego lub uprawnionego

żądania odszkodowawczego, do udzielenia odpowiedzi na zgłoszone żądanie wraz

z uzasadnieniem.

2. W przypadku gdy nie została ustalona odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń

lub nie została określona wysokość odszkodowania, zakład ubezpieczeń lub jego

reprezentant do spraw roszczeń są obowiązani do poinformowania o tym

poszkodowanego lub uprawnionego w terminie, o którym mowa w ust. 1.

3. W przypadku niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2, organ

nadzoru stosuje wobec zakładu ubezpieczeń środki nadzorcze określone w

ustawie o działalności ubezpieczeniowej.

Rozdział 6

Kontrola spełnienia obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC

posiadaczy pojazdów mechanicznych, OC rolników i budynków rolniczych oraz

opłaty za niespełnienie tego obowiązku

Art. 84.

1. Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym

mowa w art. 4 pkt 1-3, podlega kontroli wykonywanej przez organy do tego

obowiązane lub uprawnione.

2. Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych:

1) są obowiązane:

a) Policja,

b) organy celne,

c) Straż Graniczna,

d) organy właściwe w sprawach rejestracji pojazdów,

e) Inspekcja Transportu Drogowego;

2) są uprawnione:

a) Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny,

b) inne organy uprawnione do kontroli ruchu drogowego.

3. Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia OC rolników:

1) jest obowiązany wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na

miejsce położenia gospodarstwa rolnego lub miejsce zamieszkania rolnika;

2) są uprawnione:

a) starosta właściwy ze względu na położenie gospodarstwa rolnego lub

miejsce zamieszkania rolnika,

b) Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

4 Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia budynków rolniczych:

1) jest obowiązany wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na

miejsce położenia gospodarstwa rolnego lub miejsca zamieszkania rolnika;

2) jest uprawniony starosta właściwy ze względu na położenie gospodarstwa

rolnego lub miejsce zamieszkania rolnika.

5. Organy obowiązane i uprawnione przeprowadzają kontrolę na zasadach iw

trybie określonych w przepisach regulujących działalność tych organów.

Art. 85.

Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego ustala się na

podstawie polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie

umowy tego ubezpieczenia, wystawionego ubezpieczającemu przez zakład

ubezpieczeń, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 5 ust. 3.

Art. 86.

Osoba kontrolowana jest obowiązana okazać na żądanie organu obowiązanego lub

uprawnionego do kontroli dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia

obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia, ważnej w roku kontroli,

lub dowód opłacenia składki za to ubezpieczenie.

Art. 87.

1. Jeżeli osoba kontrolowana nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie

umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, lub

dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, organ przeprowadzający kontrolę

zawiadamia o tym na piśmie Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w terminie 14

dni od dnia przeprowadzenia lub zakończenia kontroli.

2. Jeżeli osoba kontrolowana nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie

umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 3, lub dowodu

opłacenia składki za to ubezpieczenie, starosta zawiadamia o tym na piśmie

wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce

położenia gospodarstwa rolnego w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia lub

zakończenia kontroli.

Art. 88.

1. Osoba, która nie spełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia

obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie,

jest obowiązana wnieść opłatę.

2. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, obowiązującej w każdym roku

kalendarzowym, stanowi równowartość w złotych:

1) w ubezpieczeniu OC posiadaczy pojazdów mechanicznych:

a) samochody osobowe – 500 euro,

b) samochody ciężarowe i autobusy – 800 euro,

c) pozostałe pojazdy – 100 euro,

2) w ubezpieczeniu OC rolników – 30 euro;

3) w ubezpieczeniu budynków rolniczych – 100 euro

- ustalana przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski według tabeli kursów nr 1 w roku kontroli.

3. W przypadku posiadaczy pojazdów mechanicznych, którzy nie spełnili obowiązku

zawarcia umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych zgodnie z

warunkami tego ubezpieczenia, wysokość opłaty jest uzależniona od okresu

pozostawania tego posiadacza bez ochrony ubezpieczeniowej w każdym roku

kalendarzowym i wynosi:

1) 20 % opłaty w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1 – w przypadku gdy okres

ten nie przekracza 3 dni,

2) 50 % opłaty w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1 – w przypadku gdy okres

ten nie przekracza 14 dni,

3) 100 % opłaty w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1 – w przypadku gdy

okres ten przekracza 14 dni.

4 Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie przedstawi dokumentów stanowiących

podstawę do ustalenia wysokości opłaty zgodnie z ust. 3, jest ona obowiązana

wnieść opłatę w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1.

5. Kwoty wyliczane zgodnie z ust. 2 i 3, zaokrągla się do pełnych 10 zł.

6. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ustala przynależność pojazdów do

kategorii wymienionej w ust. 2 pkt 1, kierując się przepisami ustawy – Prawo

o ruchu drogowym.

7 Opłata za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, jest wnoszona na rzecz

Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

8. Opłata za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 3, jest wnoszona na rzecz gminy

właściwej ze względu na miejsce położenia gospodarstwa rolnego.

Art. 89.

1. Jeżeli osoba kierująca pojazdem mechanicznym zarejestrowanym poza granicami

Rzeczypospolitej Polskiej w państwie innym niż określone w art. 25 ust. 2,

przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie przedstawi Zielonej

Karty, organy dokonujące kontroli granicznej lub celnej nie dopuszczą tego

pojazdu do przekroczenia granicy, chyba że posiadacz pojazdu mechanicznego

zawrze umowę ubezpieczenia granicznego.

2. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, przy wyjeździe z terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nie przedstawi dokumentu zawarcia umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, ważnego do dnia wyjazdu włącznie,

organy dokonujące kontroli granicznej lub celnej nie dopuszczą pojazdu

mechanicznego do przekroczenia granicy bez uiszczenia opłaty w wysokości

określonej w art. 88 ust. 2 pkt 1.

Thứ ba Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, w trakcie kontroli na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej nie przedstawi organowi obowiązanemu lub

uprawnionemu do kontroli dokumentu potwierdzającego zawarcie przed dokonaniem

kontroli umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, warunkiem zwrotu dowodu

rejestracyjnego zatrzymanego zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym jest

wniesienie opłaty w wysokości określonej w art. 88 ust. 2 pkt 1 oraz

przedstawienie dokumentu zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w ust.

1.

4 Opłatę w wysokości określonej w art. 88 ust. 2 pkt 1 pobierają urzędy celne

oraz przekazują na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w terminie

30 dni od dnia pobrania.

5. Potwierdzenie wniesienia opłaty w wysokości określonej w art. 88 ust. 2 pkt

1 jest dokonywane na druku Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Art. 90.

1. Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 87 ust. 1, Ubezpieczeniowy

Fundusz Gwarancyjny wzywa osobę wskazaną w tym zawiadomieniu do uiszczenia, w

terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, opłaty, o której mowa w art. 88

ust. 1, albo do przedstawienia dokumentów potwierdzających zawarcie umowy

ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia

określonymi w ustawie.

2. Po przeprowadzeniu kontroli lub po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w

art. 87 ust. 2, wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na

miejsce położenia gospodarstwa rolnego wzywa osobę wskazaną w tym

zawiadomieniu do uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania,

opłaty, o której mowa w art. 88 ust. 1, albo do przedstawienia dokumentów

potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z

warunkami tego ubezpieczenia, określonymi w ustawie.

Thứ ba W przypadku przedstawienia w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokumentu

potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, opłaty nie

pobiera się.

4 Opłata staje się wymagalna następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa

w ust. 1 i 2, jeżeli zobowiązany nie udokumentował zawarcia umowy

ubezpieczenia obowiązkowego lub nie wniósł powództwa do sądu powszechnego,

zgodnie z art. 10 ust. 2.

Art. 91.

1. Do egzekucji opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego

ubezpieczenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, stosuje się przepisy o

postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym że tytuł wykonawczy wystawia

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

2. Egzekucję, o której mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli:

1) należność z tytułu opłaty wynika z wezwania do zapłaty, o którym mowa w

art. 90 ust. 1, w stosunku do którego zobowiązany nie wystąpił z

powództwem do sądu powszechnego, zgodnie z art. 10 ust. 2, w terminie 30

dni od dnia otrzymania wezwania do zapłaty, albo

2) sąd ustalił prawomocnym orzeczeniem istnienie obowiązku ubezpieczenia.

Thứ ba Od postanowień wydanych przez Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu

Gwarancyjnego w toku postępowania egzekucyjnego w administracji służy

odwołanie do Rady Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Art. 92.

1. Roszczenia z tytułu opłaty ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia

dokonania kontroli, nie później jednak niż z upływem 3 lat od ostatniego dnia

roku kalendarzowego, w którym nie spełniono obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia obowiązkowego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Bieg przedawnienia przerywa:

1) każda czynność organu egzekucyjnego podjęta w celu wyegzekwowania opłaty;

2) uznanie przez zobowiązanego niespełnienia obowiązku ubezpieczenia

i dochodzonej w związku z tym opłaty;

3) wszczęcie postępowania przed sądem powszechnym o ustalenie nieistnienia

obowiązku ubezpieczenia bądź dochodzonej opłaty;

4) zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Thứ ba Po przerwaniu biegu przedawnienia z przyczyny, o której mowa w ust. 2:

1) pkt 1 i 2 – biegnie ono na nowo;

2) pkt 3 – okres przedawnienia biegnie na nowo od dnia zakończenia

postępowania sądowego;

3) pkt 4 – okres przedawnienia biegnie od dnia podjęcia postępowania

egzekucyjnego.

Art. 93.

Wniesienie opłaty nie zwalnia z obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia

obowiązkowego.

Art. 94.

1. W uzasadnionych przypadkach, kierując się przede wszystkim wyjątkowo trudną

sytuacją materialną i majątkową zobowiązanego, jak również jego sytuacją

życiową, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może umorzyć opłatę w całości

lub w części albo udzielić ulgi w jej spłacie.

2. Tryb postępowania przy rozpatrywaniu spraw, o których mowa w ust. 1, określa

statut Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Art. 95.

Przepisy rozdziału nie dotyczą:

1) posiadaczy i kierujących pojazdami mechanicznymi zarejestrowanymi w

państwach, o których mowa w art. 25 ust. 2;

2) upoważnionych osób kierujących pojazdami mechanicznymi obcych

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, misji specjalnych

i organizacji międzynarodowych oraz innych obcych przedstawicielstw

korzystających z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych lub

konsularnych na podstawie umów, ustaw lub powszechnie uznanych zwyczajów

międzynarodowych.

Rozdział 7

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny

Art. 96.

1. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej “Funduszem”, jest

instytucją wykonującą zadania określone w ustawie.

2. Fundusz jest właściwy w zakresie egzekucji administracyjnej należności

pieniężnych w związku z kontrolą spełnienia obowiązku zawierania umów

obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, o których mowa w art. 4

pkt 1 i 2.

Thứ ba Fundusz ma osobowość prawną. Siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne

Warszawa.

4 Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw

instytucji finansowych w oparciu o kryterium legalności i zgodności ze

statutem.

Art. 97.

1. Członkiem Funduszu jest zakład ubezpieczeń posiadający zezwolenie na

wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w grupach obejmujących

ubezpieczenia obowiązkowe, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2. Zakład

ubezpieczeń staje się członkiem Funduszu z chwilą zawarcia pierwszej umowy

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2.

2. Członkiem Funduszu jest również zagraniczny zakład ubezpieczeń, działający

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami prawa polskiego

i posiadający zezwolenie na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w

grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których mowa w art. 4 pkt 1

i 2.

3. Zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność ubezpieczeniową w dziale I

(ubezpieczenia na życie), zgodnie z załącznikiem do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej, stają się członkiem Funduszu w przypadku, o którym mowa w

art. 98 ust. 2.

4 Zakłady ubezpieczeń posiadające zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenie obowiązkowe, o którym

mowa w art. 4 pkt 3, niebędące członkami Funduszu zgodnie z ust. 1 i 2, stają

się członkami Funduszu w przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2.

5. Zakłady ubezpieczeń posiadające zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 4, nie będące członkami Funduszu zgodnie z ust. 1-4, stają

się członkami Funduszu w przypadku, o którym mowa w art. 98 ust. 2.

6. Członkostwo w Funduszu ustaje z upływem roku kalendarzowego, w którym zakład

ubezpieczeń nie zawarł umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w

art. 4 pkt 1 i 2.

7 Wcześniejsze ustanie członkostwa zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w ust.

1, następuje z dniem:

1) cofnięcia przez organ nadzoru zezwolenia na wykonywanie przez zakład

ubezpieczeń działalności ubezpieczeniowej w grupach obejmujących

ubezpieczenia obowiązkowe, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2;

2) zarządzenia przez organ nadzoru likwidacji przymusowej zakładu

ubezpieczeń;

3) podjęcia przez zakład ubezpieczeń uchwały o likwidacji;

4) ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń.

8. Członkostwo zakładów ubezpieczeń, o których mowa w ust. 3-5, ustaje z dniem

zakończenia postępowania upadłościowego. Wcześniejsze ustanie członkostwa

zakładu ubezpieczeń następuje z dniem cofnięcia przez organ nadzoru

zezwolenia na wykonywanie przez zakład ubezpieczeń działalności

ubezpieczeniowej w dziale I (ubezpieczenia na życie), zgodnie z załącznikiem

do ustawy o działalności ubezpieczeniowej lub cofnięcia przez organ nadzoru

zezwolenia na wykonywanie przez zakład ubezpieczeń działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 3 i 4, oraz w przypadkach określonych w ust. 7 pkt 2-4.

Art. 98.

1. Do zadań Funduszu należy zaspokajanie roszczeń z tytułu ubezpieczeń

obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2, w granicach określonych na

podstawie przepisów rozdziałów 2 i 3, za szkody powstałe na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej:

1) na osobie, gdy szkoda została wyrządzona w okolicznościach

uzasadniających odpowiedzialność cywilną posiadacza pojazdu mechanicznego

lub kierującego pojazdem mechanicznym, a nie ustalono ich tożsamości;

2) w mieniu i na osobie, gdy:

a) posiadacz zidentyfikowanego pojazdu mechanicznego, którego ruchem

szkodę tę wyrządzono, nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem

OC posiadaczy pojazdów mechanicznych,

b) rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub

osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym wyrządzili szkodę, której

następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też

utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia, a rolnik nie był

ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC rolników.

2. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń albo oddalenia wniosku

o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń lub umorzenia postępowania

upadłościowego, jeżeli majątek dłużnika oczywiście nie wystarcza nawet na

zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego albo w przypadku zarządzenia

likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń, jeżeli roszczenia osób

uprawnionych nie mogą być pokryte z aktywów stanowiących pokrycie rezerw

techniczno-ubezpieczeniowych, do zadań Funduszu należy również zaspokajanie

roszczeń osób uprawnionych z:

1) umów ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 1-3, za

szkody powstałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w granicach

określonych na podstawie przepisów rozdziałów 2-4;

2) umów ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 4, oraz umów

ubezpieczenia na życie, w wysokości 50% wierzytelności, do kwoty nie

większej niż równowartość w złotych 30. 000 euro według średniego kursu

ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu ogłoszenia

upadłości, oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub umorzenia

postępowania upadłościowego albo w dniu zarządzenia likwidacji

przymusowej,

3. Wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 2 pkt 2, dokonywane są wyłącznie na

rzecz poszkodowanych lub uprawnionych osób fizycznych.

4 W przypadku zaspokojenia przez Fundusz roszczeń osób poszkodowanych i

uprawnionych z tytułu umów ubezpieczenia obowiązkowego, objętych umową o

przeniesienie portfela zgodnie z art. 474 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe

i naprawcze, Fundusz występuje do zakładu ubezpieczeń przejmującego portfel

upadłego zakładu ubezpieczeń o zwrot wypłaconych odszkodowań lub świadczeń do

wysokości wynikającej z umowy o przeniesienie portfela.

5. W razie ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń Fundusz jest obowiązany do

składania sprawozdań z działalności do organu nadzoru na koniec każdego

kwartału.

Art. 99.

1. Fundusz może udzielać zwrotnej pomocy finansowej zakładowi ubezpieczeń

przejmującemu portfel ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt

1 i 2, jeżeli posiadane środki własne w wysokości co najmniej marginesu

wypłacalności oraz aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie

gwarantują w pełni wypłacalności tego zakładu ubezpieczeń.

2. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, ma charakter pożyczki zwrotnej,

której wysokość nie może przekroczyć wysokości rezerw techniczno-

ubezpieczeniowych, wynikających z przejmowanego portfela ubezpieczeń i która

może być przeznaczona przez zakład ubezpieczeń tylko na zaspokojenie

interesów uprawnionych z umów ubezpieczeń przejmowanego portfela.

3. Udzielanie pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek

zakładu ubezpieczeń.

4 Wniosek, o którym mowa w ust. 3, powinien zawierać:

1) sprawozdania finansowe wraz z opinią biegłego rewidenta;

2) pozytywną opinię organu nadzoru co do celowości przejęcia portfela

ubezpieczeń.

5. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez Fundusz na

warunkach korzystniejszych od ogólnie stosowanych.

6. Warunki udzielanej pomocy finansowej, w szczególności termin oraz wysokość

rat i odsetek określa umowa zawierana pomiędzy Funduszem a zakładem

ubezpieczeń przejmującym portfel ubezpieczeń.

Art. 100.

1. Fundusz sprawuje kontrolę nad prawidłowością wykorzystania przez zakład

ubezpieczeń udzielonej pomocy finansowej, o której mowa w art. 99 ust. 1.

2. Fundusz nabywa wierzytelności zakładu ubezpieczeń, korzystającego z pomocy

finansowej, o której mowa w art. 99 ust. 1, do wysokości udzielonej pomocy.

Art. 101.

Fundusz realizuje pomoc finansową, o której mowa w art. 99 ust. 1, ze środków

wpłacanych przez członków Funduszu, o których mowa w art. 97 ust. 1 i 2, w

trybie określonym w art. 117 ust. 4 i 6 oraz zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie art. 117 ust. 5.

Art. 102.

1. Fundusz pełni funkcję ośrodka informacji.

2. Do zadań Funduszu jako ośrodka informacji należy prowadzenie rejestru umów

ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, zawierającego:

1) nazwę i adres zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę ubezpieczenia;

2) imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL lub nazwę, adres

siedziby i numer REGON ubezpieczonego;

3) cechy identyfikujące dokument potwierdzający zawarcie umowy

ubezpieczenia;

4) cechy identyfikujące dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia

granicznego w odniesieniu do posiadaczy pojazdów mechanicznych ustawowo

zwolnionych w kraju rejestracji z obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia

OC posiadaczy pojazdów mechanicznych;

5) datę zawarcia umowy;

6) okres ubezpieczenia;

7) datę rozwiązania umowy ubezpieczenia przed upływem końcowego terminu

odpowiedzialności, określonego w umowie;

8 ) dane dotyczące pojazdu mechanicznego i jego posiadacza:

a) numer rejestracyjny,

b) numer VIN lub numer nadwozia (podwozia) pojazdu mechanicznego,

c) numer silnika pojazdu mechanicznego,

d) marka, typ i model,

e) rodzaj pojazdu mechanicznego,

f) imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL lub nazwę, adres

siedziby i numer REGON posiadacza pojazdu mechanicznego.

3. Fundusz gromadzi dane zawierające:

1) informacje dotyczące uczestników zdarzenia powodującego odpowiedzialność

zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia OC posiadaczy

pojazdów mechanicznych obejmujące:

a) markę i numer rejestracyjny pojazdów uczestniczących w zdarzeniu,

b) imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL lub nazwę, adres

siedziby i numer REGON posiadacza pojazdu, uczestniczącego w zdarzeniu,

c) imię i nazwisko oraz numer PESEL kierującego pojazdem uczestniczącym w

zdarzeniu,

d) datę i miejsce zdarzenia,

e) imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer PESEL lub nazwę, adres

siedziby i numer REGON osoby poszkodowanej;

2) datę zgłoszenia roszczenia odszkodowawczego;

3) datę wypłaty odszkodowania;

4) informację o dodatkowym badaniu technicznym, o którym mowa w art. 81 ust.

8 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, przeprowadzonym po naprawie

wynikającej ze zdarzenia powodującego odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń

z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia określonego w grupie 10 działu II

załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej.

4 Dane, o których mowa w ust. 2 i 3 przekazywane są do Funduszu przez zakłady

ubezpieczeń drogą elektroniczną i przechowywane są przez Fundusz przez okres

11 lat.

5. Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 8, nie dotyczą pojazdów rejestrowanych w

trybie art. 73 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Art. 103.

Fundusz gromadzi dane dotyczące reprezentantów do spraw roszczeń każdego zakładu

ubezpieczeń oraz dane organu odszkodowawczego ustanowionego w każdym państwie

członkowskim Unii Europejskiej.

Art. 104.

1. Fundusz udostępnia zgromadzone dane, o których mowa w art. 102 ust. 2 i 3

oraz w art. 103:

1) poszkodowanemu lub uprawnionemu z prawem wglądu we własne akta szkodowe

albo innemu podmiotowi, jeżeli mają oni interes prawny w uzyskaniu tych

danych w związku z zaistniałą szkodą;

2) Rzecznikowi Praw Obywatelskich;

3) organowi nadzoru;

4) zakładom ubezpieczeń oraz Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli

Komunikacyjnych;

5) Rzecznikowi Ubezpieczonych;

6) Polskiej Izbie Ubezpieczeń w zakresie określonym w art. 220 ust. 2 pkt 7

ustawy o działalności ubezpieczeniowej;

7) organowi prowadzącemu centralną ewidencję pojazdów drogą teletransmisji

danych.

2. W przypadku odmowy udostępnienia danych, o których mowa w art. 102 ust. 2 i

3 oraz w art. 103, podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z uwagi na

uznanie braku interesu prawnego w uzyskaniu tych danych, przysługuje

odwołanie do Rady Funduszu.

Thứ ba Fundusz korzysta ze zgromadzonych w rejestrze danych do realizacji zadań

ustawowych.

4 Z danych zgromadzonych w rejestrze korzysta organ prowadzący centralną

ewidencję pojazdów.

5. Dane, o których mowa w art. 102 ust. 2 pkt 8 lit. b)-e), dotyczące pojazdów,

o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, udostępnia

się za pisemną zgodą jednostek użytkujących te pojazdy, z zastrzeżeniem ust.

6. Zgodę tę uzyskuje się za pośrednictwem organu prowadzącego centralną

ewidencję pojazdów.

6. W przypadku, gdy w terminie 30 dni od dnia otrzymania wystąpienia jednostka

określona w ust. 5, nie wyrazi zgody na udostępnienie danych, o których mowa

w art. 102 ust. 2 pkt 8 lit. b)-e), lub nie zajmie stanowiska w tej sprawie,

Fundusz występuje o te dane do organu prowadzącego centralną ewidencję

pojazdów. Organ ten zobowiązany jest do niezwłocznego przekazania danych do

Funduszu, który je udostępnia.

7 Udostępnianie danych jest bezpłatne i podlega ewidencjonowaniu.

8. Do udostępniania danych przez Fundusz stosuje się przepisy o ochronie danych

osobowych.

Art. 105.

1. Centralna ewidencja pojazdów przekazuje drogą teletransmisji danych do

Funduszu dane, o których mowa w art. 102 ust. 2 pkt 8, z wyjątkiem danych

pojazdów rejestrowanych w trybie art. 73 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu

drogowym.

2. Zakład ubezpieczeń przekazuje do Funduszu dane, o których mowa w art. 102

đoạn. 2 pkt 1-8 i ust. 3, drogą elektroniczną niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy ubezpieczenia, za wyjątkiem

pojazdów rejestrowanych w trybie art. 73 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu

drogowym.

Thứ ba Dane są przekazywane do Funduszu przez centralną ewidencję pojazdów oraz

zakłady ubezpieczeń bezpłatnie oraz bez wiedzy i zgody osoby, której te dane

dotyczą.

4 Podmioty, o których mowa w ust. 3, przekazujące dane do Funduszu są

obowiązane do aktualizacji tych danych w przypadku ich zmiany.

5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki, sposób i tryb współdziałania Funduszu z

organem prowadzącym centralną ewidencję pojazdów, uwzględniając w

szczególności konieczność zapewnienia bezpiecznego przesyłu i weryfikacji

danych i informacji drogą teletransmisji danych.

Art. 106.

1. Jeżeli poszkodowany, w przypadku szkody w mieniu, może zaspokoić roszczenie

na podstawie umowy ubezpieczenia dobrowolnego, Fundusz wyrównuje szkodę w

części, w której nie może być zaspokojona, wraz z uwzględnieniem utraconych

zniżek składki oraz prawa do zniżek składki.

2. W przypadku zaspokojenia przez zakład ubezpieczeń roszczeń poszkodowanego

zgodnie z ust. 1, zakładowi ubezpieczeń nie przysługuje roszczenie do

Funduszu o zwrot wypłaconych z tego tytułu kwot.

Thứ ba Fundusz nie spełnia świadczenia za szkody w mieniu i na osobie w przypadku

zaspokojenia roszczenia o naprawienie wyrządzonej szkody przez osobę, o

której mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2, lub przez kierującego pojazdem

mechanicznym, którego ruchem szkoda została wyrządzona.

4 Fundusz nie spełnia świadczenia z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w art. 4 pkt 1, za szkody spowodowane ruchem pojazdów

mechanicznych zarejestrowanych za granicą. Nie dotyczy to poszkodowanych

obywateli polskich.

5. Fundusz nie spełnia świadczenia za szkody w mieniu i na osobie powstałe w

związku z ruchem pojazdów mechanicznych, o których mowa w art. 23 ust. 2,

niewprowadzonych do ruchu.

6. Fundusz nie spełnia świadczenia z tytułu ubezpieczeń obowiązkowych, o

których mowa w art. 4 pkt 1 i 2, za szkody w mieniu i na osobie wyrządzone:

1) posiadaczowi pojazdu mechanicznego przez kierującego tym pojazdem;

2) rolnikowi przez osoby pracujące w jego gospodarstwie rolnym lub

pozostające z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym.

Art. 107.

Wypłaty z Funduszu, o których mowa w art. 98 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, na rzecz

poszkodowanych niebędących podmiotami polskimi i podmiotami państw, których

biura narodowe są sygnatariuszami Jednolitego Porozumienia między Biurami

Narodowymi – Regulaminu Wewnętrznego, są dokonywane na zasadzie wzajemności.

Art. 108.

1. Uprawniony do odszkodowania zgłasza swoje roszczenia do Funduszu przez

którykolwiek zakład ubezpieczeń wykonujący działalność ubezpieczeniową w

grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o którym mowa w art. 4 pkt 1

i 2. Zakład ubezpieczeń nie może odmówić przyjęcia zgłoszenia szkody.

2. Zakład ubezpieczeń, po otrzymaniu zgłoszenia roszczenia, przeprowadza

postępowanie w zakresie ustalenia zasadności i wysokości dochodzonych

roszczeń i niezwłocznie przesyła zebraną dokumentację do Funduszu,

powiadamiając o tym osobę zgłaszającą roszczenie.

Art. 109.

1. Fundusz jest obowiązany zaspokoić roszczenie, o którym mowa w art. 98 ust.

1, w terminie 30 dni licząc od dnia otrzymania akt szkody od zakładu

ubezpieczeń lub syndyka upadłości.

2. W przypadku, gdy wyjaśnienie okoliczności niezbędnych do ustalenia

odpowiedzialności Funduszu albo wysokości świadczenia w terminie, o którym

mowa w ust. 1, było niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w terminie

14 dni od dnia wyjaśnienia tych okoliczności, z tym, że bezsporna część

świadczenia powinna być spełniona przez Fundusz w terminie określonym w ust.

1. Przepis art. 16 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

Thứ ba Odpowiedzialność za zwłokę w spełnieniu świadczenia ponoszą odpowiednio

Fundusz i zakład ubezpieczeń, każdy w swoim zakresie.

Art. 110.

1. Z chwilą wypłaty przez Fundusz odszkodowania, w przypadkach określonych w

art. 98 ust. 1 pkt 2, sprawca szkody i osoba, która nie dopełniła obowiązku

zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2,

są obowiązani do zwrotu Funduszowi spełnionego świadczenia.

2. W uzasadnionych przypadkach, kierując się przede wszystkim wyjątkowo trudną

sytuacją materialną i majątkową zobowiązanego, jak również jego sytuacją

życiową, Fundusz może odstąpić od dochodzenia zwrotu części lub całości

świadczenia.

Thứ ba Tryb postępowania przy rozpatrywaniu spraw, o których mowa w ust. 2, określa

statut Funduszu.

4 Roszczenia Funduszu wynikające z ust. 1 ulegają przedawnieniu na zasadach

określonych w Kodeksie cywilnym, nie wcześniej jednak niż z upływem 3 lat od

dnia spełnienia przez Fundusz świadczenia.

Art. 111.

1. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń wykonującego

działalność ubezpieczeniową w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe,

o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2, Fundusz przejmuje od syndyka upadłości

akta szkodowe oraz wypłaca poszkodowanym i uprawnionym świadczenia z umów

ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2, po ustaleniu

odpowiedzialności i wysokości świadczenia.

2. W sprawach, w których szkody nie zostały zgłoszone do zakładu ubezpieczeń

przed ogłoszeniem jego upadłości, Fundusz przyjmuje zgłoszenie szkody oraz

wypłaca poszkodowanym i uprawnionym świadczenia po ustaleniu

odpowiedzialności i wysokości świadczenia. Poszkodowany i uprawniony do

odszkodowania zgłasza swoje roszczenia do Funduszu przez którykolwiek zakład

ubezpieczeń wykonujący działalność ubezpieczeniową w grupach obejmujących

ubezpieczenia obowiązkowe, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2. Zakład

ubezpieczeń nie może odmówić przyjęcia zgłoszenia szkody.

Thứ ba Świadczenia rentowe, wynikające z realizacji zadań, o których mowa w art. 98

đoạn. 2, Fundusz może wypłacać w formie skapitalizowanej za zgodą

poszkodowanego lub uprawnionego.

4 Odpowiedzialność Funduszu za zwłokę w spełnieniu świadczenia jest

ograniczona do okresu, przez jaki upadły zakład ubezpieczeń pozostawał w

zwłoce do dnia ogłoszenia upadłości.

5. Po wypłaceniu świadczeń, o których mowa w ust. 1-3, Fundusz niezwłocznie

przedstawia syndykowi wypłacone kwoty jako swoją wierzytelność wobec masy

upadłości.

6. Wierzytelności, o których mowa w ust. 5, Fundusz może zgłaszać syndykowi do

czasu prawomocnego wykonania planu podziału funduszu masy.

Art. 112.

1. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń wykonującego

działalność ubezpieczeniową w dziale I załącznika do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej, albo zakładu ubezpieczeń wykonującego działalność

ubezpieczeniową, w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 3 i 4, albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości

zakładu ubezpieczeń lub umorzenia postępowania upadłościowego, jeżeli majątek

dłużnika oczywiście nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania

upadłościowego, albo w przypadku zarządzenia likwidacji przymusowej zakładu

ubezpieczeń, pozostałe zakłady ubezpieczeń wykonujące działalność

ubezpieczeniową w dziale I załącznika do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej albo posiadające zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 3 i 4, są obowiązane wnieść składkę na rzecz Funduszu.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

organu nadzoru i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość procentu składki, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w

szczególności zakres zobowiązań wynikających z umów ubezpieczenia w ramach

działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej lub umów

ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 3 i 4.

3. Składka, o której mowa w ust. 2, ustalana jest od składki przypisanej brutto

z ubezpieczeń działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej

oraz ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 3 i 4.

4 Fundusz wyodrębnia rachunki na które wnoszone są składki, o których mowa w

ust. 1.

5. Środki pozostałe po zaspokojeniu roszczeń Fundusz zwraca zakładom

ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1, proporcjonalnie do wysokości wniesionej

składki określonej zgodnie z przepisami, o których mowa w ust. 2.

Art. 113.

1. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń wykonującego

działalność ubezpieczeniową w dziale I załącznika do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej, Fundusz zaspokaja roszczenia na podstawie ustalonej w

postępowaniu upadłościowym listy wierzytelności.

2. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń wykonującego

działalność ubezpieczeniową w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe,

o których mowa w art. 4 pkt 3 i 4, do zaspokajania przez Fundusz roszczeń

wynikających z tych umów ubezpieczenia przepisy art. 111 ust. 1-4 stosuje się

odpowiednio.

3. Fundusz zaspokaja roszczenia z tytułu upadłości zakładów ubezpieczeń, o

których mowa w ust. 1 i 2, w zakresie i do wysokości określonej w art. 98

ust. 2 i 3.

4 Przepisy art. 111 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 114.

1. W odniesieniu do zakładów ubezpieczeń, wykonujących działalność

ubezpieczeniową w zakresie działu I załącznika do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej oraz w zakresie ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w

art. 4, w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub umorzenia

postępowania upadłościowego, jeżeli majątek dłużnika oczywiście nie wystarcza

nawet na zaspokojenie kosztów potępowania upadłościowego albo w przypadku

zarządzenia likwidacji przymusowej, do zadań Funduszu należy zaspokajanie

roszczeń osób uprawnionych z tytułu umów ubezpieczenia na życie oraz umów

ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Fundusz przejmuje z zakładu ubezpieczeń

akta szkodowe oraz wypłaca poszkodowanym i uprawnionym świadczenia, po

ustaleniu odpowiedzialności tego zakładu i wysokości świadczenia.

3. Odpowiedzialność Funduszu za zwłokę w spełnieniu świadczenia jest

ograniczona do okresu, przez jaki zakład ubezpieczeń pozostawał w zwłoce do

dnia oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub umorzenia postępowania

upadłościowego albo zarządzenia likwidacji przymusowej.

4 Z dniem wypłaty przez Fundusz świadczenia, o którym mowa w ust. 2, na

Fundusz przechodzi z mocy prawa roszczenie o zwrot wypłaconego świadczenia do

zakładu ubezpieczeń, którego zobowiązanie zrealizował.

Art. 115.

1. Organami Funduszu są:

1) Zgromadzenie Członków Funduszu;

2) Rada Funduszu;

3) Zarząd Funduszu.

2. W skład Rady Funduszu, poza członkami określonymi statutowo, wchodzi

przedstawiciel organu nadzoru.

Art. 116.

1. Statut Funduszu określa organizację, sposób działania oraz zasady gospodarki

finansowej, aw szczególności:

1) sposób powołania, organizację oraz kadencję organów Funduszu;

2) zakres kompetencji organów Funduszu;

3) prawa i obowiązki członków oraz sposób głosowania;

4) zasady działania Funduszu;

5) zasady prowadzenia gospodarki finansowej;

6) tryb postępowania w sprawach dochodzenia roszczeń z tytułu opłat i

regresów.

2. Statut Funduszu i jego zmiany są uchwalane przez Zgromadzenie Członków

Funduszu.

Thứ ba Organ nadzoru zatwierdza statut Funduszu i jego zmiany.

4 Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu

nadzoru, ogłasza statut Funduszu i jego zmiany w Dzienniku Urzędowym

Ministerstwa Finansów.

Art. 117.

1. Koszty działalności Funduszu wynikające z realizacji zadań, o których mowa w

art. 98 i art. 99, są pokrywane z dochodów Funduszu.

2. Dochody, o których mowa w ust. 1, są uzyskiwane z następujących źródeł:

1) wpłat zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność w zakresie

ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2;

2) wpłat zakładów ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w dziale I

załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej w przypadku

ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, oddalenia wniosku o ogłoszenie

upadłości zakładu ubezpieczeń, umorzenia postępowania upadłościowego lub

zarządzenia likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń wykonującego

działalność ubezpieczeniową w tym zakresie;

3) wpłat zakładów ubezpieczeń wykonujących działalność ubezpieczeniową w

grupie obejmującej ubezpieczenie obowiązkowe, o którym mowa w art. 4 pkt 3

i 4 w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, oddalenia

wniosku o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń, umorzenia postępowania

upadłościowego lub zarządzenia likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń

wykonującego działalność ubezpieczeniową w tym zakresie;

4) wpływów z tytułu opłat za niespełnienie obowiązku zawarcia umów

ubezpieczeń obowiązkowych, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2;

5) wpływów z tytułu roszczeń regresowych;

6) zwrotów zakładu ubezpieczeń przejmującego portfel upadłego zakładu

ubezpieczeń, o których mowa w art. 98 ust. 4;

7) wpłat uzyskanych z podziału masy upadłości, o których mowa w art. 111

ust. 5;

8 ) zwrotów świadczeń, o których mowa w art. 114 ust. 4, wypłaconych przez

Fundusz z umów ubezpieczenia na życie iz umów ubezpieczeń obowiązkowych,

o których mowa w art. 4;

9) przychodów z oprocentowania pożyczek, o których mowa w art. 99 ust. 2;

10) przychodów z lokat środków Funduszu dokonywanych według zasad określonych

w ustawie o działalności ubezpieczeniowej dla zakładów ubezpieczeń.

Thứ ba Zakłady ubezpieczeń posiadające zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 1 i 2, jak również zagraniczne zakłady ubezpieczeń,

działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przepisami

prawa polskiego i posiadające zezwolenie na wykonywanie działalności

ubezpieczeniowej w grupach obejmujących ubezpieczenia obowiązkowe, o których

mowa w art. 4 pkt 1 i 2, są obowiązane wnieść składkę na rzecz Funduszu.

4 Fundusz przedstawia ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych

oraz organowi nadzoru analizę stanu finansów Funduszu, na podstawie której

jest określany procent składki, o której mowa w ust. 3, wnoszonej przez

członków Funduszu na jego rzecz.

5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek Funduszu, po

zasięgnięciu opinii organu nadzoru określa, w drodze rozporządzenia, wysokość

procentu składki, o której mowa w ust. 3, oraz terminy uiszczania tej

składki, uwzględniając w szczególności zagwarantowanie płynności finansowej

Funduszu oraz możliwości udzielania przez Fundusz zwrotnej pomocy finansowej,

o której mowa w art. 99 ust. 1.

6. Wysokość składki wnoszonej przez zakład ubezpieczeń na rzecz Funduszu jest

wyliczana od składki przypisanej brutto w ubezpieczeniach obowiązkowych, o

których mowa w art. 4 pkt 1 i 2.

Art. 118.

W przypadku zagranicznych zakładów ubezpieczeń, wysokość składek wnoszonych do

Funduszu zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, wyliczana jest od składki

przypisanej brutto z tytułu umów ubezpieczenia zawartych w związku z

wykonywaniem działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 119.

1. Fundusz jest obowiązany, w terminie 4 miesięcy od zakończenia roku

obrotowego, sporządzić roczne sprawozdanie z działalności, które podlega

badaniu przez biegłego rewidenta.

2. Zgromadzenie Członków Funduszu zatwierdza sprawozdanie, o którym mowa w ust.

1, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku obrotowego.

3. Zatwierdzone przez Zgromadzenie Członków Funduszu sprawozdanie, o którym

đoạn. 1, Fundusz przedstawia ministrowi właściwemu do spraw instytucji

finansowych oraz organowi nadzoru.

4 Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb składania sprawozdań, o których

đoạn. 1 iw art. 98 ust. 5, w tym terminy ich składania oraz niezbędne

dane, jakie powinny zawierać te sprawozdania, uwzględniając w szczególności

zapewnienie prawidłowości i przejrzystości sporządzanych sprawozdań.

Rozdział 8

Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

Art. 120.

1. Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zwane dalej “Biurem”, jest

instytucją wykonującą zadania określone w ustawie.

2. Biuro ma osobowość prawną. Siedzibą Biura jest miasto stołeczne Warszawa.

Art. 121.

1. Członkami Biura są zakłady ubezpieczeń wykonujące na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej działalność ubezpieczeniową w grupie obejmującej

ubezpieczenie obowiązkowe, o którym mowa w art. 4 pkt 1.

2. Zakłady ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1, stają się członkami Biura z

dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej

wydanego przez organ nadzoru, z zastrzeżeniem ust. Thứ ba

Thứ ba Zakłady ubezpieczeń z państw członkowskich Unii Europejskiej, wykonujące

działalność ubezpieczeniową za zezwoleniem właściwego organu państwa, w

którym mają siedzibę, stają się członkami Biura z dniem złożenia deklaracji

członkowskiej.

4 Przynależność do Biura jest obowiązkowa.

Art. 122.

1. Przedmiotem działalności Biura jest:

1) wystawianie dokumentów ubezpieczeniowych ważnych w innych państwach;

2) zawieranie z zagranicznymi biurami narodowymi umów o wzajemnym uznawaniu

dokumentów ubezpieczeniowych;

3) organizowanie likwidacji szkód lub bezpośrednia likwidacja szkód

spowodowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez posiadaczy

pojazdów mechanicznych zarejestrowanych za granicą posiadających ważne

dokumenty ubezpieczeniowe wystawione przez zagraniczne biura narodowe;

4) organizowanie likwidacji szkód lub bezpośrednia likwidacja szkód

spowodowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez posiadaczy

pojazdów mechanicznych zarejestrowanych w państwach, o których mowa w art.

25 ust. 2;

5) określanie zasad i trybu dystrybucji dokumentów ubezpieczeń granicznych,

aw szczególności ustalanie wzorów tych dokumentów oraz ich

ewidencjonowanie.

2. Biuro może powierzać zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, wyłącznie

członkom Biura.

Art. 123.

Biuro odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które wydarzyły się na

terytorium:

1) Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów

mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe są

sygnatariuszami Jednolitego Porozumienia między Biurami Narodowymi -

Regulaminu Wewnętrznego;

2) Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów

mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe

podpisały z Biurem umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów

ubezpieczeniowych i zaspokajaniu roszczeń, pod warunkiem istnienia ważnej

Zielonej Karty, wystawionej przez zagraniczne biuro narodowe;

3) państw, których biura narodowe są sygnatariuszami Jednolitego

Porozumienia między Biurami Narodowymi – Regulaminu Wewnętrznego i

powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych;

4) państw, których biura narodowe podpisały z Biurem umowy o wzajemnym

uznawaniu dokumentów ubezpieczeniowych i likwidacji szkód i powstały w

związku z ruchem pojazdów mechanicznych, pod warunkiem istnienia ważnej

Zielonej Karty, wystawionej przez Biuro;

5) państw, o których mowa w pkt 4, i na warunkach określonych w pkt 4,

jeżeli poszkodowanym jest obywatel polski, a sprawca posiadał Zieloną

Kartę wystawioną przez członka Biura, którego upadłość ogłoszono.

Art. 124.

1. W przypadku szkód będących następstwem wypadków, które wydarzyły się na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub na terytorium państwa

trzeciego i powstałych w związku z ruchem pojazdów mechanicznych

zarejestrowanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Biuro ustala i

udostępnia dane:

1) zakładu ubezpieczeń posiadacza pojazdu mechanicznego, którym spowodowano

szkodę;

2) reprezentanta do spraw roszczeń ustanowionego przez zakład ubezpieczeń, o

którym mowa w pkt 1;

3) identyfikujące dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia

posiadacza pojazdu mechanicznego, którym spowodowano szkodę;

4) osobowe posiadacza lub właściciela pojazdu mechanicznego, którym

spowodowano szkodę.

2. Jeżeli szkoda została spowodowana ruchem pojazdu mechanicznego, którego

posiadacz, zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jest

ustawowo zwolniony w kraju rejestracji z obowiązku zawarcia umowy

ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, Biuro ustala i udostępnia

dane organu lub instytucji w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

odpowiedzialnej za likwidację zaistniałej szkody.

Thứ ba Biuro ustala i udostępnia dane, o których mowa w ust. 1 i 2, na pisemny

wniosek poszkodowanego lub uprawnionego, po wykazaniu przez nich interesu

prawnego w uzyskaniu tych danych.

4 Udostępnianie danych jest dokonywane nieodpłatnie i podlega

ewidencjonowaniu.

Art. 125.

1. W przypadku szkód będących następstwem wypadków, które wydarzyły się na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powstałych w związku z ruchem pojazdów

mechanicznych Biuro ustala i udostępnia dane:

1) zakładu ubezpieczeń posiadacza pojazdu mechanicznego, którym spowodowano

szkodę;

2) identyfikujące dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia

posiadacza pojazdu mechanicznego, którym spowodowano szkodę;

3) reprezentanta do spraw roszczeń ustanowionego przez zakład ubezpieczeń, o

którym mowa w pkt 1, w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym

poszkodowany lub uprawniony ma miejsce zamieszkania lub siedzibę;

4) osobowe posiadacza lub właściciela pojazdu mechanicznego, którym

spowodowano szkodę;

5) identyfikujące podmioty, które na mocy ustawy lub umowy międzynarodowej

ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską, są zwolnione z obowiązku

zawarcia umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz

identyfikujące organ lub instytucję odpowiedzialną za wypłatę odszkodowań

za szkody spowodowane ruchem pojazdów mechanicznych będących w posiadaniu

tych podmiotów

- jeżeli poszkodowanym jest osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą

na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a szkoda powstała w

związku z ruchem pojazdu mechanicznego zarejestrowanego w Rzeczypospolitej

Polskiej.

2. Biuro ustala i udostępnia dane, o których mowa w ust. 1, na pisemny wniosek

poszkodowanego lub uprawnionego, po wykazaniu przez nich interesu prawnego w

uzyskaniu tych danych.

Thứ ba Biuro ustala dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, na wniosek ośrodka

informacji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej i udostępnia je drogą

elektroniczną.

4 Biuro ustala i udostępnia dane, o których mowa w ust. 1 pkt 4, na pisemny

wniosek ośrodka informacji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, po

wykazaniu interesu prawnego poszkodowanego lub uprawnionego w uzyskaniu tych

danych

5. Udostępnianie danych jest dokonywane nieodpłatnie i podlega

ewidencjonowaniu.

Art. 126.

1. Policja, w terminie 30 dni od zaistnienia zdarzenia, przekazuje Biuru

zawiadomienie o wypadku spowodowanym ruchem pojazdu mechanicznego, w wyniku

którego uczestniczące w nim osoby zmarły lub doznały obrażeń ciała.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane dotyczące wszystkich

uczestników wypadku, w tym dane dotyczące numerów dowodów ubezpieczenia OC

posiadaczy pojazdów mechanicznych i nazwę zakładu ubezpieczeń, w którym

pojazdy mechaniczne były ubezpieczone, wskazanie sprawcy wypadku jak również

informację o wystąpieniu o wszczęcie postępowania karnego.

Thứ ba Biuro przekazuje polskim i zagranicznym zakładom ubezpieczeń informacje o

wypadku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie określonym w ust. 1 i 2.

4 Koszty druku zawiadomień jak i ich przesyłania ponosi Biuro.

Art. 127.

1. Biuro ustala dane, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 oraz ust.

2, uzyskując je z ośrodków informacji państw członkowskich Unii Europejskiej.

2. Biuro ustala dane, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 125

đoạn. 1,

uzyskując je z rejestru, o którym mowa w art. 102 ust. 2, prowadzonego przez

Fundusz.

Art. 128.

1. W przypadku szkód, o których mowa w art. 80, Biuro pełni funkcję organu

odszkodowawczego, który rozpatruje, z zastrzeżeniem ust. 2, żądania

odszkodowawcze zgłoszone przez poszkodowanych lub uprawnionych i wypłaca

odszkodowanie, jeżeli:

1) zakład ubezpieczeń lub jego reprezentant do spraw roszczeń nie dopełnią

obowiązku, o którym mowa w art. 83 ust. 1 lub 2;

2) zakład ubezpieczeń nie ustanowił reprezentanta do spraw roszczeń zgodnie

z art. 78 ust. 1, chyba że poszkodowany lub uprawniony zgłosił swoje

żądanie bezpośrednio do zakładu ubezpieczeń i otrzymał odpowiedź określoną

w art. 83 ust. 1 lub 2;

3) zidentyfikowanie pojazdu mechanicznego jest niemożliwe;

4) w terminie 60 dni od dnia zdarzenia nie został zidentyfikowany zakład

ubezpieczeń.

2. Biuro nie rozpatruje zgłoszonego żądania odszkodowawczego, jeżeli

poszkodowany lub uprawniony wytoczył powództwo przeciwko zakładowi

ubezpieczeń.

Art. 129.

O zgłoszeniu żądania odszkodowawczego Biuro informuje niezwłocznie:

1) organ odszkodowawczy w państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdzie

jest ustanowiony zakład ubezpieczeń posiadacza pojazdu mechanicznego,

którym spowodowano szkodę;

2) reprezentanta do spraw roszczeń lub zakład ubezpieczeń posiadacza pojazdu

mechanicznego, którym spowodowano szkodę;

3) osobę, która spowodowała szkodę, jeżeli została ustalona, oraz posiadacza

pojazdu mechanicznego.

Art. 130.

1. Biuro podejmuje czynności w celu ustalenia odpowiedzialności za spowodowanie

szkody i wysokości odszkodowania w terminie 60 dni od dnia otrzymania żądania

odszkodowawczego.

2. Biuro odstępuje od czynności określonych w ust. 1, jeżeli w terminie, o

którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń lub jego reprezentant do spraw

roszczeń udzieli poszkodowanemu lub uprawnionemu odpowiedzi na zgłoszone do

Biura żądanie odszkodowawcze.

Thứ ba Biuro wypłaca odszkodowanie lub jego bezsporną część nie wcześniej niż po

upływie 60 dni od dnia otrzymania żądania odszkodowawczego.

Art. 131.

Decyzja Biura działającego jako organ odszkodowawczy jest ostateczna.

Poszkodowanemu lub uprawnionemu przysługuje prawo dochodzenia roszczeń na drodze

postępowania cywilnego przeciwko zakładowi ubezpieczeń posiadacza pojazdu

mechanicznego, którym spowodowano szkodę.

Art. 132.

Po wypłacie odszkodowania w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1 pkt 1

i 2, Biuro występuje do organu odszkodowawczego w państwie członkowskim Unii

Europejskiej, gdzie jest ustanowiony zakład ubezpieczeń posiadacza pojazdu

mechanicznego, którym spowodowano szkodę, o zwrot wypłaconego odszkodowania,

świadczeń i innych poniesionych kosztów.

Art. 133.

1. Jeżeli do wypłaty odszkodowania jest obowiązany zakład ubezpieczeń mający

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a odszkodowanie wypłacił

organ odszkodowawczy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Biuro jest

obowiązane do zwrotu na rzecz tego organu odszkodowawczego wypłaconego

odszkodowania, świadczeń i innych poniesionych kosztów.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń posiadacza pojazdu

mechanicznego, którym spowodowano szkodę, jest obowiązany do zwrotu kwoty

wypłaconej przez Biuro.

Art. 134.

Biuro występuje o zwrot wypłaconego odszkodowania lub świadczenia oraz

poniesionych kosztów w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1:

1) pkt 3 – do ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego ustanowionego w

państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdzie miało miejsce zdarzenie;

2) pkt 4 – do ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego ustanowionego w

państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdzie jest zarejestrowany pojazd

mechaniczny, którym spowodowano szkodę;

3) pkt 3 lub 4 – gdy szkodę spowodowano pojazdem mechanicznym

zarejestrowanym w państwie trzecim, do funduszu gwarancyjnego

ustanowionego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, gdzie miało

miejsce zdarzenie.

Art. 135.

1. Likwidacja szkód w przypadkach, o których mowa w art. 123 pkt 1, 2 i 5,

następuje na zasadach określonych przepisami rozdziału 2.

2. Likwidacja szkód w przypadkach, o których mowa w art. 123 pkt 3 i 4,

następuje zgodnie z przepisami prawa właściwego dla miejsca zdarzenia, z

uwzględnieniem ust. Thứ ba

Thứ ba W przypadkach, o których mowa w art. 123 pkt 3 i 4, suma gwarancyjna nie

może być niższa niż określona w umowie ubezpieczenia, ale nie niższa niż

obowiązująca w państwie, na terytorium którego miało miejsce zdarzenie.

Art. 136.

1. W przypadkach, o których mowa w art. 123 pkt 2, Biuro jest obowiązane

wypłacić odszkodowanie w terminie 30 dni od dnia ustalenia ważności umowy

ubezpieczenia sprawcy szkody.

2. Jeżeli w terminie 90 dni licząc od dnia otrzymania zawiadomienia o szkodzie

Biuro nie ustali ważności umowy ubezpieczenia sprawcy szkody, właściwym do

wypłaty odszkodowania, na zasadach określonych przepisami rozdziału 7, jest

Fundusz, z tym, że nie wyklucza to roszczenia Funduszu do Biura o zwrot

wypłaconego odszkodowania z chwilą późniejszego ustalenia ważnego

ubezpieczenia sprawcy.

Art. 137.

1. Biuro z dniem wypłacenia odszkodowania za jednego ze swoich członków

dochodzi od niego zwrotu wypłaconego odszkodowania.

2. Sprawca szkody powstałej w warunkach, o których mowa w art. 123 pkt 3,

i posiadacz pojazdu mechanicznego, który nie dopełnił obowiązku zawarcia

umowy ubezpieczenia obowiązkowego, a szkoda powstała w związku z ruchem tego

pojazdu, są obowiązani do zwrotu Biuru wypłaconego odszkodowania.

Art. 138.

1. Koszty działalności Biura są pokrywane ze składek członków Biura.

2. Wysokość składki wnoszonej przez członków Biura na rzecz Biura jest ustalana

przez Walne Zgromadzenie Członków i wyliczana od składki przypisanej brutto z

ubezpieczenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1.

Thứ ba Wysokość składki wnoszonej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń jest

wyliczana od składki przypisanej brutto w ubezpieczeniu, o którym mowa w art.

4 pkt 1, z działalności wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 139.

1. Organami Biura są:

1) Walne Zgromadzenie Członków Biura;

2) Rada Biura;

3) Zarząd Biura.

2. Szczegółowe zasady i tryb wnoszenia składek, o których mowa w art. 138,

zadania, organizację i zasady działania Biura oraz zasady gospodarki

finansowej Biura określa statut, uchwalany przez Walne Zgromadzenie Członków

Biura.

Thứ ba Organ nadzoru zatwierdza statut Biura i jego zmiany.

4 Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu

nadzoru, ogłasza statut Biura i jego zmiany w Dzienniku Urzędowym

Ministerstwa Finansów.

Art. 140.

1. Biuro jest obowiązane, w terminie 4 miesięcy od zakończenia roku obrotowego,

sporządzić roczne sprawozdanie z działalności, które podlega badaniu przez

biegłego rewidenta.

2. Walne Zgromadzenie Członków Biura zatwierdza sprawozdanie, o którym mowa w

ust. 1, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku obrotowego.

Thứ ba Zatwierdzone przez Walne Zgromadzenie Członków Biura sprawozdanie, o którym

mowa w ust. 1, Biuro przedstawia ministrowi właściwemu do spraw instytucji

finansowych oraz organowi nadzoru.

4 Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb składania sprawozdania, o którym

mowa w ust. 1, w tym termin jego złożenia oraz niezbędne dane, jakie powinno

zawierać, uwzględniając w szczególności zapewnienie prawidłowości i

przejrzystości sporządzanych sprawozdań.

Rozdział 9

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 141.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123,

poz. 1058, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz. 1271) art. 8b otrzymuje brzmienie:

“Art. 8b. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w

porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Adwokackiej oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 8a, termin

powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 142.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 123,

poz. 1059, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz. 1271) art. 228 otrzymuje brzmienie:

“Art. 228. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w

porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii

Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 227, termin

powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 143.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz.U. z 2002 r. Nr 42,

poz. 369 iz 2003 r. Nr 49, poz. 408 ) art. 19b otrzymuje brzmienie:

“Art. 19b. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w

porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii

Krajowej Rady Notarialnej oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 19a, termin

powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 144.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr

91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r.

Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr

121, poz. 769, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115,

z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr

12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr

5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz.

1207, Nr 126, poz. 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984

oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391) w art. 35 ust. 8 otrzymuje brzmienie:

“8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii samorządów

zawodów medycznych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym

mowa w ust. 6, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną

sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 145.

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002 r. Nr 76,

poz. 694 iz 2003 r. Nr 60, poz. 535) po art. 80 dodaje się art. 80a w

brzmieniu:

“Art. 80a 1. Podmioty uprawnione do wykonywania działalności usługowej w

zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 11

ust. 3, są obowiązane do zawarcia umowy ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z

prowadzoną działalnością.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po

zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę

specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 146.

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich

samorządzie (Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359 iz 2002 r. Nr 240, poz. 2052) w

art. 12 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

“4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii

Krajowej Izby Biegłych Rewidentów oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną

sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 147.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9,

poz. 86, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052) art. 46 otrzymuje brzmienie:

“Art. 46. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po

zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz

Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w

art. 44, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną

sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 148.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003 r. Nr

58, poz. 515) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 75 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablica)

rejestracyjne i nalepka kontrolna są wydawane za opłatą oraz po uiszczeniu

opłaty ewidencyjnej. Opłatę oraz opłatę ewidencyjną pobiera organ

dokonujący rejestracji.”;

2) w art. 77 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

“3. Kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego, innego niż określony w ust. 1,

wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy w sprawach

rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.”;

3) w art. 80b:

a) w ust. 1 w pkt 1 dodaje się lit. j) w brzmieniu:

“j) informację o dodatkowym badaniu technicznym, o którym mowa w art. 81

ust. 8 pkt 4, przeprowadzonym po naprawie wynikającej ze zdarzenia

powodującego odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej

umowy ubezpieczenia określonego w grupie 3 działu II załącznika do

ustawy o działalności ubezpieczeniowej,”,

b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

“1a. W ewidencji gromadzi się także dane i informacje wymagane do

dopuszczenia pojazdu do ruchu oraz informacje o wydawanych dokumentach i

oznaczeniach pojazdu:

1) dane o pojeździe podlegającym rejestracji:

a) przeznaczenie,

b) pojemność i moc silnika,

c) dopuszczalna masa całkowita,

d) dopuszczalna ładowność,

e) liczba osi,

f) największy dopuszczalny nacisk osi,

g) dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy,

h) liczba miejsc,

i) data pierwszej rejestracji za granicą,

j) poprzedni numer rejestracyjny i nazwa organu, który dokonał

rejestracji,

2) informacje o:

a) dowodzie rejestracyjnym – seria, numer oraz data wydania

wtórnika,

b) pozwoleniu czasowym – data ważności, data przedłużenia ważności,

cel wydania, seria, numer oraz data wydania wtórnika,

c) karcie pojazdu – seria, numer oraz data wydania wtórnika,

d) nalepce kontrolnej – data wydania wtórnika,

e) znakach legalizacyjnych – seria, numer oraz data wydania

wtórnika,

f) nalepce na tablice tymczasowe – data wydania wtórnika,

g) wyrejestrowaniu pojazdu – data i przyczyna wyrejestrowania,

h) zbyciu pojazdu – dane nowego właściciela pojazdu,

3) inne dane i informacje stanowiące treść adnotacji urzędowych

zamieszczanych w dokumentach pojazdu zgodnie z ustawą oraz z

odrębnymi przepisami,

4) identyfikator osoby dokonującej w bazie danych zamieszczenia lub

zmiany danych i informacji.”,

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Dane lub informacje, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a, przekazuje do

ewidencji:

1) wymienione w ust. 1 pkt 1-5 – organ właściwy w sprawach rejestracji

pojazdów, niezwłocznie po zarejestrowaniu pojazdu, oraz – w

przypadkach, o których mowa w pkt 1 lit. h) ij) – także stacja

kontroli pojazdów, która wykonała badanie techniczne pojazdu,

niezwłocznie po jego wykonaniu,

2) wymienione w ust. 1 pkt 6:

a) w lit. a) – organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów,

niezwłocznie po dokonaniu zmiany danych w dowodzie rejestracyjnym,

b) w lit. b) – właściwa jednostka organizacyjna Policji,

niezwłocznie po wystąpieniu tych zdarzeń,

c) w lit. c) – organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów,

niezwłocznie po dokonaniu informacji o wystąpieniu tych zdarzeń,

d) w lit. d) – właściwa jednostka organizacyjna Policji, Inspekcji

Transportu Drogowego lub Żandarmerii Wojskowej albo stacja kontroli

pojazdów, niezwłocznie po dokonaniu tych czynności,

3) wymienione w ust. 1 pkt 7 – ośrodek informacji określony przepisami

ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,

Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr …, poz. …),

niezwłocznie po ich zaewidencjonowaniu,

4) wymienione w ust. 1a – organ właściwy w sprawach rejestracji

pojazdów, niezwłocznie po ich uzyskaniu.”;

4) w art. 80c w ust. 1 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:

“9a) Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych,”;

5) w art. 80d:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Opłaty pobrane za udostępnienie danych lub informacji z ewidencji

stanowią przychód środka specjalnego będącego w dyspozycji ministra

właściwego do spraw administracji publicznej i są przeznaczone na

finansowanie wydatków związanych z utworzeniem, rozwojem i

funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji

kierowców.”;

b) dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:

“3. Opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 77 ust. 3,

art. 82 ust. 2, art. 97 ust. 1 i art. 150 ust. 1, oraz opłata

ewidencyjna, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach

obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, stanowi przychód środka specjalnego, o

którym mowa w ust. 2, i jest przeznaczona na finansowanie wydatków

związanych z utworzeniem, rozwojem i funkcjonowaniem centralnej

ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji kierowców. Wysokość każdej

opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 75 ust. 2, art. 77 ust. 3,

art. 82 ust. 2, art. 97 ust. 1 i art. 150 ust. 1 nie może przekroczyć

równowartości w złotych 0,5 euro ustalonej przy zastosowaniu kursu

średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski obowiązującego w dniu

wydania rozporządzenia, o którym mowa w ust. 4

4 Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw transportu oraz ministrem właściwym do

spraw instytucji finansowych, określi, w drodze rozporządzenia:

1) wysokość opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 75 ust. 2, art.

77 ust. 3, art. 82 ust. 2, art. 97 ust. 1 i art. 150 ust. 1, oraz

sposób jej wnoszenia,

2) tryb i zasady pobierania, ewidencjonowania, przekazywania i

rozliczania opłaty ewidencyjnej przez organy i podmioty zobowiązane

do jej pobierania,

3) szczegółowe zasady gospodarki finansowej środka specjalnego, o

którym mowa w ust. 2 i 3 oraz w art. 100d ust. 2.

5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić w

szczególności:

1) przypadki uiszczania opłaty ewidencyjnej,

2) zróżnicowaną wysokość opłaty w zależności od rodzaju czynności,

której dokonanie jest uzależnione od jej uiszczenia,

3) koszty związane z funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i

centralnej ewidencji kierowców,

4) terminy przekazywania i rozliczania opłaty ewidencyjnej przez

organy i podmioty zobowiązane do jej pobierania,

5) obowiązki w zakresie sporządzania planów finansowych obejmujących

przychody i wydatki środka specjalnego.”;

6) w art. 81 w ust. 8 dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

“4) w którym została dokonana naprawa wynikająca ze zdarzenia powodującego

odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia

określonego w grupie 3 i 10 działu II załącznika do ustawy o działalności

ubezpieczeniowej na kwotę przekraczającą 2000 zł.”;

7) w art. 82 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego

wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta po stwierdzeniu

pozytywnego wyniku badania i po uiszczeniu przez właściciela pojazdu

opłaty ewidencyjnej.”;

8 ) w art. 83 w ust. 6 po wyrazach “o których mowa w ust. 2″ dodaje się wyrazy

“i art. 82 ust. 2,”;

9) w art. 97 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

“1. Dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje, za

opłatą oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, starosta właściwy ze

względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się, aw uzasadnionych

przypadkach – właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu, z

zastrzeżeniem ust. 2.”;

10) w art. 100d ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Opłaty pobrane za udostępnianie danych z ewidencji stanowią przychód

środka specjalnego będącego w dyspozycji ministra właściwego do spraw

administracji publicznej, o którym mowa w art. 80d ust. 2 i 3, i są

przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z utworzeniem, rozwojem i

funkcjonowaniem centralnej ewidencji pojazdów i centralnej ewidencji

kierowców.”;

11) w art. 150 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:

“Osoba uprawniona dokonująca wymiany jest obowiązana do uiszczenia opłaty

ewidencyjnej.”.

Art. 149.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z

2000 r. Nr 46, poz. 543, z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800, z 2002

r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 126, poz. 1070, Nr

130, poz. 1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682, Nr 240, poz. 2058 oraz z

2003 r. Nr 1, poz. 15) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 175 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

“5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i

mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 4, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”;

2) w art. 181 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

“4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i

mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”;

3) w art. 186 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

“4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i

mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 3, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę

wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 150.

W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z

2001 r. Nr 120, poz. 1298 i Nr 123, poz. 1353 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253) w

art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, po zasięgnięciu

opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1,

termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.”.

Art. 151.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U.

Nr 133, poz. 882, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 48, poz. 554, z 2001

r. Nr 41, poz. 465, Nr 98, poz. 1069 i 1070 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2003 r.

Nr 41, poz. 361) art. 24 otrzymuje brzmienie:

“Art. 24. 1. Komornik jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą zostać wyrządzone

w związku z jego działalnością egzekucyjną, aw przypadku gdy

komornik zatrudnia pracowników, również do zawarcia umowy

ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody, które mogą

zostać wyrządzone działaniem jego pracowników w związku z

postępowaniem egzekucyjnym.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Komorniczej oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz

minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę

specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 152.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2001 r.

Nr 55, poz. 578 ) w art. 10:

1) w ust. 2 skreśla się pkt 2;

2) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

“3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw turystyki, po zasięgnięciu opinii Polskiej

Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b),

termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną,

biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.”.

Art. 153.

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2001 r. Nr 3,

poz. 18, Nr 100, poz. 1085, Nr 154, poz. 1800 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i

Nr 135, poz. 1145) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 103:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

“1. Osoba eksploatująca jest obowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia

odpowiedzialności cywilnej za wyrządzoną szkodę jądrową. Jeżeli wypadek

jądrowy, oprócz szkody w mieniu lub środowisku, wyrządził również szkodę

na osobie, 10% sumy gwarancyjnej ubezpieczenia przeznacza się na

zabezpieczenie roszczeń z tytułu szkody jądrowej na osobie.”,

b) w ust. 2:

- wyrazy “kwoty zabezpieczenia przeznaczonego” zastępuje się wyrazami

“sumy gwarancyjnej przeznaczonej”,

- wyrazy “pozostała część zabezpieczenia” zastępuje się wyrazami

“pozostała część sumy gwarancyjnej”,

c) w ust. 3 wyrazy “zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w ust. 1 i 2″

zastępuje się wyrazami “przez zakład ubezpieczeń z tytułu zawartej umowy

ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1″,

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

“4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu

opinii Państwowej Agencji Atomistyki oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia

obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku

ubezpieczenia oraz minimalną sumę ubezpieczenia, biorąc w szczególności

pod uwagę poszczególne typy obiektów jądrowych, o których mowa w art.

34.”;

2) w art. 104:

a) w ust. 1 wyrazy “osoby dającej finansowe zabezpieczenie odpowiedzialności

osoby eksploatującej” zastępuje się wyrazami “zakładu ubezpieczeń”,

b) w ust. 2 wyrazy “osoba dająca zabezpieczenie” zastępuje się wyrazami

“zakład ubezpieczeń”.

Art. 154.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów,

inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 oraz z

2002 r. Nr 23, poz. 221, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052) w art. 6 ust. 3

otrzymuje brzmienie:

“3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i

mieszkaniowej, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o

którym mowa w ust. 2, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną

sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego

zawodu oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 155.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz. U. Nr 49,

poz. 509 oraz z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052) w art. 16 ust. 3

otrzymuje brzmienie:

“3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby

Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 2, termin powstania

obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w

szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.”.

Art. 156.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001r. o usługach detektywistycznych (Dz. U. z 2002 r.

Nr 12, poz. 110 i Nr 238, poz. 2021) w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

“2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Polskiej

Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania

obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w

szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.”.

Art. 157.

W ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr

113, poz. 1207 i Nr 154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073 oraz z 2003 r.

Nr 45, poz. 391) w art. 12 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

“4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii samorządów

zawodów medycznych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa

w ust. 2, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę

gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu

oraz zakres realizowanych zadań.”.

Art. 158.

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130,

poz. 1450 iz 2002 r. Nr 153, poz. 1271) w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

“5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby

Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres

ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, termin powstania

obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w

szczególności pod uwagę specyfikę wykonywanego zawodu oraz zakres

realizowanych zadań.”.

Rozdział 10

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 159.

1. Postępowania dotyczące roszczeń odszkodowawczych wszczęte i niezakończone

przed dniem wejścia w życie ustawy toczą się według przepisów

dotychczasowych.

Thứ hai Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postępowań dotyczących roszczeń

Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

Thứ ba W sprawach roszczeń Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z tytułu opłat

za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego

przepisy ustawy mają zastosowanie do zdarzeń zaistniałych po dniu wejścia

ustawy w życie.

Art. 160.

1. Działające na podstawie dotychczasowych przepisów Ubezpieczeniowy Fundusz

Gwarancyjny oraz Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych stają się z mocy

prawa Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym i Polskim Biurem

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w rozumieniu przepisów ustawy.

2. Pracownicy działających na podstawie dotychczasowych przepisów

Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz Polskiego Biura Ubezpieczeń

Komunikacyjnych stają się z mocy prawa pracownikami Ubezpieczeniowego

Funduszu Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w

rozumieniu przepisów ustawy.

Art. 161.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych

zmienianych w art. 141-158 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów

wykonawczych, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia ustawy w

życie.

Art. 162.

Przepisy art. 3 ust. 2, rozdziału 5, art. 122 ust. 1 pkt 4 oraz art. 128-134

stosuje się od dnia uzyskania członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii

Europejskiej.

Art. 163.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem:

1) art. 25 ust. 2, art. 95, art. 102-105, art. 123 pkt 1 i 3, art. 124 i 125,

art. 127, art. 135 ust. 2 i 3 – w zakresie dotyczącym art. 123 pkt 3 oraz

art. 137 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2004 r., jednak nie

później niż z dniem uzyskania członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii

Europejskiej;

2) art. 148 pkt 3 lit. c, w zakresie, w którym dotyczy art. 80b ust. 2 pkt 3

ustawy zmienianej w art. 148, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.,

jednak nie później niż z dniem uzyskania członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej.

———————————————————————————

[1] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2000

r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 42, Nr 100, poz.

1085, Nr 110, poz. 1190, Nr 115, poz. 1229, Nr 129, poz. 1439 i Nr 154, poz.

1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718.

Treść ustawy w formacie PDF, dostępna jest na stronie:

http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152

Các bài liên quan:

• Autocasco
• Kiedy otrzymam odszkodowanie?
• Ile można czekać na odszkodowanie? – pytanie czytelnika
• Regres – jak się bronić? - Hãy tham khảo?
• Bảo hiểm xe hơi

Wpis dodany: niedziela 21 Listopad 2010 o godzinie: 12:42 w kategorii: Akty prawne • tagi: prawo . Możesz śledzić wszystkie komentarze w tym poście poprzez kanał RSS 2.0 . Jeśli chcesz zostawić komentarz, kliknij tutaj , a tu jest trackback .